ผู้ที่วางแผงร้านขายของนั้นเผยรอยยิ้มออกมาให้เห็น “ศิษย์น้อง นี่เป็นถึงสมุนไพรวิญญาณระดับเจ็ด ข้านั้นเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมากกว่าจะหามันพบ เห็นแก่การที่เจ้าเป็นศิษย์น้อง ข้าขายให้เจ้าหนึ่งหมื่นค่าพลังวิญญาณ”
หนึ่งหมื่นค่าพลังวิญญาณนั้นเป็นมูลค่าไม่ถึงหนึ่งในร้อยส่วนของค่าพลังที่นางมีด้วยซ้ำ มู่เฉียนซีอยากได้มันมาครอบครองจะแย่อยู่แล้ว นางเตรียมตอบตกลงอย่างไม่รอช้า
ทว่าในตอนนี้เอง เสียงที่เบามากเสียงหนึ่งลอยมา
“กิ่งสวรรค์เหลืองนี้ ถึงแม้จะเป็นสมุนไพรวิญญาณระดับเจ็ด แต่ราคาไม่ถึงหนึ่งหมื่นค่าพลังวิญญาณ แล้วอีกอย่าง กิ่งสวรรค์เหลืองกิ่งนี้ด้อยคุณภาพแล้ว อีกทั้งยังเหี่ยวแห้งจนส่วนมากของเนื้อมันไม่สามารถใช้การได้ เช่นนั้นแล้วราคามากสุดก็ควรอยู่ที่สามร้อยค่าพลังวิญญาณ” มู่เฉียนซีเพิ่งเข้ามาในสำนักศึกษาซวนเสีย จึงไม่รู้แน่ชัดถึงกฎในการแลกเปลี่ยนค่าพลังวิญญาณ
ของที่ราคาหนึ่งหมื่นค่าพลังวิญญาณ อันที่จริงราคาเพียงแค่ไม่กี่ร้อย เจ้าของแผงร้านนี้ช่างหน้าเลือดใจดำเสียจริง
แน่นอนว่านางไม่ยอมให้ผู้อื่นเอาเปรียบนาง มู่เฉียนซีถามขึ้น “เช่นนั้นก็สามร้อย ตกลงหรือไม่ ?”
สีหน้าเจ้าของแผงขายของในเวลานี้ซีดเซียวยิ่งนัก เดิมทีคิดว่าจะหลอกศิษย์น้องเพื่อทำกําไรให้ได้มหาศาล โชคร้ายที่หลอกไปได้เพียงครึ่งทางแต่กลับมี*เฉิงเหยาจินโผล่เข้ามาเช่นนี้
*เฉิงเหยาจินเป็นขุนนางที่ตรงไปตรงมาและซื่อสัตย์ในสมัยต้นราชวงศ์ถัง)
