“ข้าให้ได้ห้าร้อย หากว่าน้อยกว่านี้ข้าไม่ขายแล้ว ศิษย์น้องเจ้าซื้อเสียเถอะ ข้านั้นไม่มีค่าพลังวิญญาณไปฝึกบำเพ็ญตั้งนานแล้ว หากข้าขายแค่สามร้อย ข้าก็ฝึกได้เพียงไม่กี่วันเท่านั้น”
“สี่ร้อย มากกว่านี้ข้าก็ไม่ซื้อ” มู่เฉียนซีต่อรอง สิ่งที่คนเสียงเบาผู้นั้นกล่าวมาเป็นเรื่องจริง แต่ถึงแม้ว่ากิ่งสวรรค์เหลืองจะเป็นเช่นนั้น มันก็ยังคงมีประโยชน์สำหรับนาง นางจึงไม่รังเกียจที่จะจ่ายเพิ่มอีกสักหนึ่งร้อย
เจ้าของแผงขายของกัดฟันกล่าว “ได้! สี่ร้อยก็สี่ร้อย”
มือหนึ่งยื่นมาจ่ายค่าของ มือหนึ่งยื่นของออกไปให้
หลังจากที่ได้รับของแล้ว มู่เฉียนซีนึกขึ้นได้ถึงผู้ที่มาเตือนนางผู้นั้น คนผู้นั้นเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างผอมกะหร่อง และเขายังก้มหน้ามองต่ำตลอดเวลา นั่นทำให้มองเห็นใบหน้าทั้งหมดได้ไม่ชัดเจน
มู่เฉียนซีก้าวไปยืนข้างตัวเด็กหนุ่มผู้นั้นแล้วกล่าวขึ้น “ขอบคุณที่เมื่อครู่นี้ช่วยเตือนข้า มิเช่นนั้นข้าคงพบกับความไม่ยุติธรรมครั้งใหญ่เข้าเสียแล้ว”
“ไม่จำเป็น” เสียงของเขานั้นดังวี๊ ๆ เหมือนยุงก็มิปาน และคอของเขาก็ตกลงไปยิ่งกว่าเดิม
“ข้าเพิ่งเข้าเรียนที่นี่ได้ไม่นาน มิได้ชำนาญเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนค่าพลังวิญญาณ แต่พอดีว่าข้าต้องการสมุนไพรวิญญาณ เจ้าช่วยข้าได้หรือไม่ ? ข้าสามารถมอบเงินตอบแทนเจ้าได้”
“สามร้อยค่าพลังวิญญาณ ข้าจะช่วยเจ้า” เด็กหนุ่มผอมกะหร่องกล่าวด้วยเสียงวี๊ ๆ ตามเดิม
“ตกลง” มู่เฉียนซียิ้ม
ถึงแม้ว่าเข
