ี ทำไมถึงได้เป็นเจ้า ?! ทะ… ทำไมเจ้าถึงยังมีชีวิตอยู่ได้ ?” ชิงฮุ้ยร้องตะโกนเสียงแหลม ทำให้ผู้คนที่อยู่โดยรอบได้สติขึ้นมาราวกับเพิ่งหลุดออกมาจากภวังค์
— ฟึ่บ! —
“เฮ้ย! นั่นคือสหายมู่เฉียนซี”
“สวรรค์โปรด! เป็นนางจริง ๆ” เวลาที่มู่เฉียนซีอยู่ในสำนักศึกษาซวนเสีย แม้บางครั้งนางจะฝึกซ้อมกับฉินปาอยู่บ้าง แต่นางก็ได้เก็บงำความสามารถของตัวเองไว้อย่างมากที่สุด
และตอนนี้ ชิงฮุ้ยทำให้นางโกรธอย่างถึงที่สุด วันนี้นางจึงได้กลับมาอย่างเอิกเกริก หึ ๆ ๆ ถึงเวลาคิดบัญชีให้ละเอียดถี่ถ้วนแล้ว
“เจ้า… เจ้าไม่น่าจะยังมีชีวิตอยู่ได้มิใช่รึ ?” เมื่อเห็นมู่เฉียนซีมาปรากฏตัว ชิงฮุ้ยยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเป็นเรื่องจริง
เมื่อต้องเผชิญกับยอดฝีมืออย่างเจ้าบ้าเช่นนั้น เหตุใดนางถึงยังรอดมาได้ ?
ทุกคนยังอึ้งไม่หาย มังกรวารีตัวหนึ่งพลันปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ และด้วยแสงแดดสีทองเฉิดฉาย ทำให้ปรากฏสายรุ้งขึ้นสายหนึ่ง มู่เฉียนซีเหยียบบนตัวมังกรตัวนั้นและลงมาจากกลางอากาศอย่างสง่างาม ร่างสีม่วงค่อย ๆ เคลื่อนกายบางมาหยุดอยู่ตรงหน้าชิงฮุ้ย
มุมปากของนางยกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกล่าว “แน่นอนว่าข้ายังมีชีวิตอยู่ มิเช่นนั้นแล้วจะเป็นใครเล่าที่ย่างวิหคเพลิงตัวน้อยนั่น ?”
“เจ้ามันขี้โกง… ลอบทำร้ายข้า!”
“คำพูดไร้สาระเช่นนี้เจ้าอย่าได้พูดออกมาให้มากนักเลย ข้าสงสัยยิ่งนักว่าทำไมคุณหนูรองชิงถึงได้สนใจในการที่ข้าจะกลับมาหรือไม่นัก ทำไมถ
