เช่นกัน ด้วยเพราะเขารู้ดีว่าตนอยู่ข้างกายนางตลอดจริง ๆ จื่อโยวยิ้มยียวน “อะแฮ่ม แม่นางมู่คนงามไม่ต้องห่วง! เยี่ยจะต้องปิดผนึกมันแน่นอน แม้แต่ยุงจากแดนคุมขังเพียงตัวเดียว เขาก็จะไม่ปล่อยให้มันออกมาได้ อย่างไรเสียที่นี่ในภายภาคหน้าก็คือใต้หล้าของเจ้า”
ด้วยพรสวรรค์ของสาวงาม เมื่อเติบโตขึ้นมาแล้ว หากจะบุกยึดครองไปทั่วทั้งสี่ทิศของโลกก็คงจะไม่ใช่เรื่องยากอะไร
ยิ่งไปกว่านั้นนางเป็นนักปรุงยาที่วิปริตผู้หนึ่ง ต้องทราบก่อนว่านักปรุงยาสามารถเรียกและรวบรวมผู้แข็งแกร่งได้จำนวนมาก และมันจะต้องเป็นจำนวนที่มากที่สุดอย่างแน่นอน
“แม่นางมู่รอข้าด้วย”
โม่จิ่นที่ถูกกระบี่มังกรเพลิงรังแกอย่างชั่วร้ายรีบวิ่งตามนางไป ในตอนที่เขาได้ผ่านร่างของจิ่วเยี่ยไปนั้น พลันรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่เกือบจะทำให้เขาสลายหายไปทั้งร่าง จื่อโยวยิ้ม “นี่เยี่ย แม่นางคนงามของเจ้าไม่ได้มีสายตาที่ย่ำแย่ขนาดนั้น เจ้าอย่าได้หึงหวงมากเกินไปนักเลย”
“ทุกคนที่เข้าใกล้มู่เฉียนซีล้วนแต่ควรทำให้หายไปตลอดกาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เป็นชาย” จิ่วเยี่ยกล่าวเสียงเยียบเย็น
เมื่อมู่เฉียนซีจากไป จิ่วเยี่ยก็ได้เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนอีกคน ความมืดมิดปกคลุมถึงขีดสุดเหมือนดั่งมารมาเยือนก็มิปาน และไม่มีความรู้สึกใดทั้งสิ้นปรากฏในสีหน้า
เยี่ยอารมณ์ไม่ดี จื่อโยวผู้รู้งานจึงรีบกระโจนลงไปในทางผ่านนั้น “เยี่ย ข้าจะลงไปดูสถานการณ์ข้างล่างให้เจ้าก่อ
