ยู่ข้างนอกเลย
ทั้งจวนมีความหรูหรา แต่ทว่ากลับไม่มีสตรีใดเลยแม้สักนางหนึ่ง เมื่อตอนที่โม่จิ่นนำพามู่เฉียนซีเข้ามาในจวน พวกเขานั้นล้วนแต่รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมากจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวถามขึ้น “งานแข่งขันสัตว์ครั้งใหญ่จะจัดขึ้นเมื่อไรรึ ?”
“หลังจากนี้อีกห้าวัน” โม่จิ่นกล่าวตอบ
“สมบัติในคลังสมบัติของเจ้าล่ะ ขอให้ข้าดูก่อนสิ แล้วเมื่อถึงเวลาค่อยตัดสินใจ”
“ย่อมได้”
ปรากฏว่ามู่เฉียนซีนั้นได้กวาดตามองผ่านคลังสมบัติของพวกเขาแล้วกล่าวขึ้น “เฮ้อ! พวกเจ้านั้นไม่ค่อยมีเงินทองเอาเสียเลย แต่ว่าพวกเจ้าถูกขังอยู่ในคุกเช่นนี้ก็เป็นที่เข้าใจได้” โม่จิ่นจนปัญญา พวกเขานั้นเป็นผู้ที่ร่ำรวยที่สุดในเกาะวิญญาณมรณะแห่งนี้แล้ว แต่กลับไม่มีอะไรที่ถูกใจนางเลได้อย่างไรกัน ?
มาตรฐานของนางนั้นชักจะสูงเกินไปแล้วกระมัง! เจ้าเด็กสาวผู้นี้มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่ ?
“เช่นนั้นเรื่องของการร่วมมือล่ะ ?”
มู่เฉียนซี “ขอเพียงแค่คนของเจ้าช่วยข้าหาสมุนไพรบนเกาะนี้ได้ในจำนวนและคุณภาพที่ข้าพึงพอใจ ข้าจะตัดสินใจให้ดี ๆ อีกครั้งก็แล้วกัน”
ในใจโม่จิ่นนั้นแทบจะกระอักเลือดออกมา สมบัติล้ำค่าของพวกเขาทั้งหมดกลับสู้ไม่ได้แม้แต่กับกอหญ้า ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าสตรีนางนี้คิดอะไรอยู่กันแน่ แม้สมบัติที่มีราคาถูกที่สุดในคลังของพวกเขาก็ยังมีราคาและคุณค่ามากกว่าหญ้าทั้งเกาะนี้เสียอีกนะ!
โม่จิ่นขมวดคิ้วพลางกล่าว “ได้ พวกลูกน้องของข้าไม
