ถึงแม้จะมีคําสาปเช่นนี้บนร่างของจิ่วเยี่ย เขาก็ยังคงภาคภูมิใจในความแข็งแกร่งที่มี
ทว่าเบื้องหลังของความแข็งแกร่งกลับน่ากลัวอย่างถึงที่สุด “มู่เฉียนซีที่รักของข้า เรื่องนี้สตรีงามอย่างเจ้าจัดการได้ไม่ง่ายเลย เจ้าต้องเอาให้อยู่ หากเจ้าต้องการละก็ เจ้าสามารถรอให้ข้ากลายร่างเป็นมนุษย์เพื่อเจ้าได้ ข้าบอกตามตรงว่าเจ้าหวงจิ่วเยี่ยนั่น นอกจากมีพลังความสามารถที่วิปริตไปสักหน่อย ส่วนที่เหลือนั้นเทียบกับข้าไม่ได้แม้แต่น้อย” นิรันดร์กล่าว “อีกนิดเดียวก็เกือบจะทำร้ายเจ้าเสียแล้ว” เสียงแหบแห้งดังเข้ามาในหูของมู่เฉียนซี
เขานั้นรู้ดี แต่เมื่อนึกถึงนางขึ้นมา ถึงต่อให้เขาจะบ้าคลั่งไปมากกว่านี้ก็คงไม่อาจที่จะทำไปถึงขั้นนั้นได้อย่างแน่นอน
ความเดือดดาลของตนจะทำลายชีวิตนางไปทั้งชีวิตอย่างไม่มีทางหวนกลับได้
“โชคดีที่ซีปฏิเสธข้า…”
หากท่านจิ่วเยี่ยต้องการสตรีงดงามสักคน ก็ไม่มีใครที่จะสามารถปฏิเสธเขาได้ แต่ทว่าเมื่อเขาถูกสตรีนางหนึ่งปฏิเสธเข้าในช่วงเวลาสำคัญนี้ เขาไม่ได้โกรธนางแม้สักนิด กลับดีใจเสียด้วยซ้ำ มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หากไม่ใช่เพราะจิ่วเยี่ยทําให้จุดอ่อนในหัวใจของนางนั้นแข็งแกร่งเหมือนกำแพงเหล็ก… หากว่าฝันร้ายเหมือนในอดีตปรากฏขึ้นอีกครั้ง… นางก็คงไม่อาจที่จะปฏิเสธความรู้สึกของเขาได้
และหากเดินหมากก้าวนั้นผิดไป เช่นนั้นทุกสิ่งอย่างก็คงจะพังทลายอย่างมิอาจหวนคืนกลับได้ มันมิเพียงแต่จะ
