รอจนข้าควบคุมแดนภูตได้ก่อน ถึงตอนนั้นเจ้าก็จะเป็นบรรพบุรุษรุ่นที่สองของทั้งแดนภูตด้วย แดนภูตใหญ่กว่าตระกูลมู่มากนะ”
“ข้าไม่สนว่าแดนภูตหรือตระกูลมู่จะใหญ่เท่าไหน ข้าไม่อยากให้ท่านอาเล็กไป” มู่เฉียนซีพุ่งไปข้างหน้าและคว้ามู่อวู่ซวงไว้
มู่อวู่ซวงรู้สึกกังวลอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ “ซีเอ๋อร์ เจ้าอยู่ให้ห่างจากข้าหน่อย อีกไม่นานสายฟ้าก็จะมาแล้ว”
แต่มู่เฉียนซีกลับไม่ปล่อยมือ “ท่านอาเล็ก ท่านบอกว่ารอให้ข้าอยู่จุดสูงสุดของระดับจักรพรรดิ แล้วท่านจะบอกทุกอย่างกับข้า แต่ท่านจากไปเช่นนี้แล้วข้าควรไปหาใครเล่า ?”
“ท่านอา ท่านที่รักและเอ็นดูข้ามาตลอดกลับมาโกหกกัน ถ้าข้ารู้ข้าก็จะไม่รักษาท่านเลย!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างโกรธเคือง เมื่อก่อนนางไม่มีญาติ มาในโลกนี้นางจึงให้ความสําคัญกับคนที่รักคนนี้เป็นพิเศษและไม่อยากเสียไป
แม้จะรู้ว่าอย่างไรก็ต้องได้เจอกันอีก แต่นางก็ยังคงทำใจไม่ได้
มู่อวู่ซวงกล่าวเสียงแผ่วเบา “ซีเอ๋อร์ ทุกอย่างที่เจ้าควรรู้ เมื่อถึงเวลาเจ้าก็จะรู้เอง เมื่อเจ้าออกจากทวีปเซี่ยโจวและออกจากแดนใต้ไป บางทีเจ้าอาจจะได้พบพี่รอง พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ และพี่ใหญ่ของเจ้าได้ …ซีเอ๋อร์ พวกเขารักเจ้ามาก พวกเขาล้วนเป็นญาติสนิทของเจ้า ในโลกนี้เจ้าไม่ได้มีข้าเพียงคนเดียว แม้ว่าวันนี้จะไม่ช่วยเชียนอ้าวเซี่ย ข้าก็ไม่สามารถอยู่ในทวีปเซี่ยโจวได้นาน ข้าจำเป็นต้องกลับไปที่แดนภูตเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งยิ่งขึ้น จะ
