“นอกเสียจากเจ้าจะบอกข้าว่าเรื่องราวมันเป็นมายังไง ไม่งั้นข้าไม่ให้เจ้าออกมาเด็ดขาด”
“คิดจะทำให้จิ่วเยี่ยตายไปพร้อมกับเจ้า เจ้าฝันไปเถอะ! กว่าจะทำพันธสัญญากับศาลานิรันดร์อย่างเจ้าได้มันไม่ง่ายเลย ข้าโง่หรือสมองกลวงล่ะที่คิดจะแก้พันธสัญญานั้น!”
“เจ้า…….”
“จิ่วเยี่ยก็ช่วยข้าไว้ไม่น้อย ข้าก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องขึ้นกับเขาเหมือนกัน เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนเนรคุณลืมบุญคุณคนงั้นรึ ?”
“เจ้าไม่ได้ลืมบุญคุณคน แต่เจ้าหลงใหลจนลืมศีลธรรมไปต่างหากล่ะ เจ้ามักชอบเจ้านั่นเข้าแล้ว ข้าโกรธเจ้าจริง ๆ เจ้ามันนังผู้หญิงโง่เง่า เจ้า……”
อาถิงยังคงตะโกนเอะอะโวยวายอยู่อย่างต่อเนื่อง ภายใต้ความโกรธของมู่เฉียนซี นางจึงได้ตัดการสื่อสาร ไม่อยากฟังคำดุด่าต่อว่าของอาถิง
ตกลงแล้วจิ่วเยี่ยทำอะไรกันแน่ ถึงได้ทำให้อาถิงตัดสินใจสู้กับเขาจนยอมพลีชีพได้ถึงเพียงนี้ ?
มู่เฉียนซีตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าหากเจอจิ่วเยี่ยนางจะคุยเรื่องนี้กับเขา!
หลังจากที่อาถิงกลับเข้าไปในมิติ พื้นที่ทะเลแห่งนี้ก็เหลือเพียงแค่นางผู้เดียว
ตามหาต่อไป ต้องจับตาเฒ่าบ้านั่นให้ได้ พลังจิตของมู่เฉียนซีแผ่ซ่านไปในบริเวณรอบ ๆ อีกครั้ง แต่นอกจากทะเลอันเงียบสงบแห่งนี้แล้ว ก็ไม่มีอะไรเลย
“กลไกวิญญาณ!” มู่เฉียนซีตะโกนเรียก
“กลไกวิญญาณกำลังอยู่ในช่วงหลับใหล ได้โปรดเรียกหาใหม่ในภายหลัง!” น้ำเสียงที่จริงจังดังก้องขึ้น
“อ๋อ! งั้นก็หลับใหลต่อไปเถอะ!”
มู่เฉียนซีไม่
