่อไล่กลุ่มคนที่เข้ามาชิงตัวไปได้กลุ่มหนึ่ง ก็มีอีกกลุ่มหนึ่งเข้ามาแทนที่
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ถ้าหากว่าข้าไม่ตอบตกลงล่ะ ?”
ดวงตาของบุรุษชุดดำผู้นั้นฉายแววแห่งการฆ่าสังหารออกมา “หากข้าไม่ได้ ผู้อื่นก็อย่าหวังว่าจะได้ หากว่าคุณหนูทำใจยอมสละไปไม่ได้ องค์รัชทายาทเซี่ยก็ต้องตายลงเช่นนี้แล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเกียจคร้าน “นั่นก็ไม่แน่ หากว่าเจ้าเจอแดนลึกลับที่ยากที่จะเปิดมันออกได้ ต่อให้เจ้าใช้เลือดของเขาจนแห้งหมดตัว เมื่อเทียบกับแบบนั้น ยังไม่สู้ยอมให้เขาตายต่อหน้าต่อตาข้า”
เชียนอ้าวเซี่ยหัวเราะคิกคัก “ข้าเองก็คิดเช่นนี้เช่นกัน ตายอยู่กับเจ้าในสถานที่ที่ไม่มีใครรู้ ยังไม่สู้ที่จะตายไปต่อหน้าเสี่ยวซีซีที่รัก”
องค์รัชทายาทผู้ที่เอาแต่ใจและนิสัยเสเพลผู้นี้กลับไม่กลัวความตาย และได้ขยับตัวเข้าไปใกล้มีดสั้นเล่มนั้น
ทุกครั้งที่เชียนอ้าวเซี่ยเข้าไปใกล้ มีดสั้นเล่มนั้นก็ค่อย ๆ ขยับหนีออกไปทีละนิด ล้อกันเล่น องค์รัชทายาทเซี่ยจะมาตายไปเช่นนี้ ช่างเป็นการสิ้นเปลืองเสียจริง!
— ฉึก! —
ในตอนนี้เอง เสียงของมีคมทิ่มทะลุผิวหนังดังลอยมา
— พรวด! —
เลือดสด ๆ พุ่งกระฉูด จากนั้นมีดสั้นที่จ่ออยู่ที่คอของเชียนอ้าวเซี่ยร่วงลงสู่พื้นดิน
— เคล้ง! —
เชียนอ้าวเซี่ยที่หลุดพ้นเป็นอิสระกระโดดออกมาราวกับกระต่ายตื่นตูม เขากระโดดไปที่ด้านหน้าของมู่เฉียนซี “ฮือ! เสี่ยวซีซี ข้ากลัว”
“เจ้าอย่าทำให้ข้าตกใจสิ!”
เมื่อครู่นี้ต
