ญญา แต่ปรากฏว่าเจ้าหม้อเทพนิรันดร์มิได้ตอบรับกลับมาแม้สักหนึ่งคำ กลับมีเสียงที่ไม่พอใจเสียงหนึ่งลอยมา “หึ! สตรีบ้า เหตุใดเจ้าถึงได้ร้องเรียกเจ้าจิ้งจอกเฒ่านั่นด้วยความเสน่ห์หาเช่นนั้นเล่า เจ้าคงไม่หลงรักเขาไปแล้วหรอกกระมัง!”
มู่เฉียนซีอดไม่ได้ที่จะกลอกตามองท้องฟ้า “อาถิง เจ้ามิเข้าใจสำนวนภาษาก็อย่าได้กล่าวมั่วซั่ว อะไรที่เรียกว่าด้วยความเสน่ห์หากันล่ะ ?!”
“หึ! ในตอนนี้ยังไม่ใช่ แล้วในภายหลังจะใช่หรือไม่เล่า” อาถิงแค่นเสียงถามขึ้น
“เกิดอะไรขึ้นกับเขา ? เมื่อไรเขาถึงจะสามารถตื่นขึ้นมาได้” มู่เฉียนซีถาม
“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร ถึงแม้ว่าพวกเราล้วนแต่เป็นสิ่งของศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ แต่เรื่องส่วนตัวเช่นนั้นข้าไม่รู้แน่ชัดหรอก”
มู่เฉียนซีรู้สึกเหมือนโดนสายฟ้าฟาดลงมา ของศักดิ์สิทธิ์ระดับตำนานที่หลับใหลเป็นร้อยปีได้เช่นนั้น หากถึงเวลาที่คำสาปของจิ่วเยี่ยออกอาการและนางไม่สามารถที่จะควบคุมมันได้ นางจะทำเช่นไร ?
“ข้านั้นเทียบไม่ได้กับมู่อวู่ซวงเลยรึ ?” จู่ ๆ จิ่วเยี่ยก็ถามขึ้นอย่างเย็นชา
“ท่านอาเป็นญาติของข้า” มู่เฉียนซีตอบ
“เจ้ากำลังบอกข้าว่า เจ้าอยากให้ข้ากลายเป็นญาติของเจ้าหรือ ?” จิ่วเยี่ยกล่าวพลางมองไปที่นาง
มู่เฉียนซีตะลึงงัน ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดแต่อยากที่จะเป็นเครือญาติกัน นั่นก็หมายความว่าเป็น… ความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยา
“เจ้าคิดมากไปแล้ว ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นเลยนะ” มู่เฉียน
