นปู้ป้ายรีบกล่าว
มุมปากของทุกคนกระตุกเล็กน้อย ล้อเล่น! หากบุรุษชุดดำแข็งแกร่งผู้นี้ไม่ปรากฏตัวขึ้น คุณหนูมู่ที่มีพลังเพียงระดับราชาก็อาจจะถูกสํานักอวิ๋นเยียนของพวกเขากลั่นแกล้ง
“ซี!”
ดวงตาที่เย็นชาคู่นั้นมองไปยังมู่เฉียนซี และปล่อยให้นางตัดสินใจเองทั้งหมด นางจะฆ่าหรือไว้ชีวิตก็แล้วแต่นาง
มู่เฉียนซี “รองเจ้าสํานักอวิ๋นคงจําการเดิมพันระหว่างข้ากับคุณหนูอวิ๋นหวงได้กระมัง หลังจากที่นางพ่ายแพ้ นางต้องทำอย่างไร”
อวิ๋นปู้ป้าย “ตําแหน่งของเสี่ยวหวงย่อมต้องให้นายน้อยน่าหลานอวี้อย่างแน่นอน”
“เหมือนว่ารองเจ้าสํานักอวิ๋นจะลืมเรื่องอื่นไปเสียแล้ว…”
‘ต้องทำลายเส้นปราณพลังวิญญาณของตัวเอง ทำลายใบหน้าตัวเองแล้วก็กินยาพิษจนเป็นใบ้พูดไม่ได้ไปเดินร่อนเร่ข้างทาง’คำพูดประโยคนั้นของบุตรสาวตนเองดังขึ้นมาในหัวของเขา
อวิ๋นปู้ป้ายหน้าซีดเผือด นี่คือบุตรสาวเพียงคนเดียวของเขา เขาจะปล่อยให้นางเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ?
“เวลานี้หวงเอ๋อร์น่าสงสารพอแล้ว ข้า…”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “แพ้ก็คือแพ้ ในเมื่อพ่ายแพ้ก็ต้องทําตามสัญญาที่ให้ไว้ แสร้งทําเป็นน่าสงสารต่อหน้าข้า รองเจ้าสำนักอวิ๋น! ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ”
“อ้อ และพูดถึงยาพิษ ยาของสํานักอวิ๋นเยียนของพวกเจ้าข้าคิดว่าไม่ได้ดีอะไร ข้าค่อนข้างเชื่อในยาของหอหมอปีศาจมากกว่า ยาพิษหนึ่งเม็ดนี้ทำให้เกิดผลตามที่ผู้แพ้จะต้องเป็นได้ในเม็ดเดียว ขอให้รองเจ้าสํานักอวิ๋นมอบมันให้คุณห