อกมาไม่ได้ รองเจ้าสำนักอวิ๋นคิดว่าเช่นไรเล่า ?”
อวิ๋นปู้ป้าย “การประลองในครั้งนี้ แน่นอนว่าองค์รัชทายาทเป็นผู้ชนะ องค์ชายผู้อื่นนั้นไม่มีวาสนาเช่นนี้ นั่นก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้”
ลำดับชื่อของน่าหลานอวี้กำลังจะเข้าไปสู่รายชื่อในหนึ่งร้อยอันดับแรก ขอแค่เพียงสู้อีกครั้งหนึ่งเท่านั้น ก็จะได้เข้าไปอยู่ในลำดับรายชื่อนั้นแล้ว
เขานั้นได้เข้าร่วมในการประลองหลายรอบ ถึงแม้จะพบเจอกับลูกศิษย์ของสำนักอวิ๋นเยียน น่าหลานอวี้ก็ได้พึ่งพิงการฝึกฝนที่เข้มแข็งของตนเอาชนะมาได้ แต่ทว่าการประลองในครั้งนี้ เขานั้นโชคไม่ค่อยจะดีนัก เขาได้พบเจอเข้ากับอัจฉริยะตัวน้อยของสำนักอวิ๋นเยียนเข้า นั่นก็คือบุตรสาวของรองเจ้าสำนักอวิ๋นเยียน นามว่าอวิ๋นหวง
นางถูกยกย่องให้เป็นหนึ่งในสองความภาคภูมิของสำนักอวิ๋นเยียน เพราะอวิ๋นเฟิ้งนั้นเจิดจ้าเกินไป ทำให้ผู้อื่นต่างมองข้ามความสามารถของนาง
เวลานี้อวิ๋นหวงยืนอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามของน่าหลานอวี้ นางยิ้มอย่างน่ารักและกล่าวเสียงหวาน “พี่ชายน่าหลาน ขอท่านจงโปรดชี้แนะด้วยนะเจ้าคะ ท่านจะต้องปราณีเสี่ยวหวงหน่อย เสี่ยวหวงนั้นกลัวเจ็บเป็นอย่างมากเลยเจ้าค่ะ”
นางนั้นมีใบหน้าละมุนเสมือนเด็กทารก ช่างน่ารักจริง ๆ ดวงตากลมโตใสเหมือนดั่งหยดน้ำ ราวกับมันจะสามารถกล่าวาจาออกมาได้ก็มิปาน รูปลักษณ์ภายนอกของนางดูราวกับว่านางเป็นเด็กสาวตัวน้อยอายุประมาณสิบสองสิบสามปี ที่ใครเห็นเข้าก็อยากจะเข้าไปดูแ
