ลทะนุถนอมให้ดี
แต่มู่เฉียนซีกลับรู้สึกว่าแม่นางอวิ๋นหวงผู้นี้ ยากที่จะรับมือกว่าอวิ๋นฮุ่ย สตรีบ้าน่ารำคาญผู้นั้นไม่รู้กี่เท่าตัว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “น่าหลานอวี้ จากนี้ไปรบกวนเจ้าด้วย”
เชียนอ้าวเซี่ยพยักหน้าก่อนจะกล่าวว่า “อวิ๋นหวง นางคือหนึ่งในสองความภาคภูมิแห่งสำนักอวิ๋นเยียน ข่าวสารเกี่ยวกับนางนั้นมีน้อยมาก แต่ที่ข้ารู้มาคือสตรีผู้นั้นไม่ได้ไร้พิษสงเหมือนดั่งใบหน้าของนาง นางโหดเหี้ยมเป็นอย่างมากและชอบที่จะทรมานคนจนตาย”
“แล้วอีกอย่าง เจ้าลองเดาดูสิว่านางอายุเท่าไรแล้ว ?” เฉียนอ้าวเซี่ยกล่าวถามขึ้น
นั่นจะต้องมากกว่าที่เห็นอยู่ประมาณหนึ่ง มิเช่นนั้นแล้ว ราชาแห่งภูตอายุเพียงสิบสองสิบสามปี ชื่อเสียงความอัจฉริยะของนางคงได้นำอวิ๋นเฟิ้งไปนานแล้ว คงไม่ถูกความเจิดจ้าของอวิ๋นเฟิ้งบดบังเอาไว้เป็นแน่แท้
มู่เฉียนซีลองเดา “ข้าคิดว่านางน่าจะอายุประมาณสิบแปดปี”
เชียนอ้าวเซี่ย “ผิดแล้ว ที่ถูกต้องคือยี่สิบปี ต้องยอมรับเลยว่าสตรีผู้นี้นั้นแกล้งทำตัวไร้เดียงสาเก่งยิ่งนัก”
มู่เฉียนซี “แล้วน่าหลานอวี้จะมีอันตรายหรือไม่ ?”
“เสี่ยวซีซี เจ้าเป็นห่วงอวี้เช่นนี้ ไม่กลัวว่าข้าจะหึงหวงบ้างรึ ?” “เจ้าพอได้แล้ว อย่ากล่าวเรื่องไร้สาระ และเลิกเรียกข้าว่าเสี่ยวซีซีหรือซีซีน้อยอะไรนั่นเสียที!”
“ข้าไม่เลิก” เชียนอ้าวเซี่ยดื้อดึง ทว่าหลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดจาเหลวไหลอีกต่อไป เขากล่าว “แต่อืม… อวี้นั้นอั