…เพียงแค่ฆ่าองค์ชายองค์หนึ่งเท่านั้น อาจารย์คงไม่ถือสากระมัง
แต่ในขณะที่อวิ๋นฉีจะลงมือ ทันใดนั้นร่างกายของเขากลับไร้เรี่ยวแรง
— ฉวก! —
กระบี่ยาวขององค์ชายใหญ่แทงเข้าไปในหน้าอกของอวิ๋นฉี ซึ่งภาพฉากนี้ ทำให้ทั้งซือหม่าเจียวและมู่หรงรุ่ยล้วนแต่ตะลึงค้าง
ซือหม่าเจียว “องค์ชายใหญ่ แย่แล้ว ท่านก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว เขา… เขาเป็นศิษย์ของสำนักอวิ๋นเยียน…”
เมื่อองค์ชายใหญ่ได้ยินชื่อของสำนักอวิ๋นเยียน เขาก็สั่นสะท้านไปทั้งร่างก่อนจะกัดฟันและกล่าวขึ้น “เจ้าว่าอย่างไรนะ ? เขาเป็นศิษย์ของสำนักอวิ๋นเยียนรึ ? เจ้าคนต่ำช้า! เหตุใดถึงไม่รีบบอกข้าให้เร็วกว่านี้ ?!”
“ก่อเรื่องแล้ว ก่อเรื่องเข้าแล้ว…”
เรื่องที่ว่าศิษย์อันดับหนึ่งของเจ้าสำนักอวิ๋นเยียน ได้นำเชื้อพระวงศ์ที่ไม่ได้เรื่องทั้งสองพระองค์เข้าไปในเทือกเขาหนานอู้แล้วสิ้นชีพทั้งหมดนั้น ก็ทำให้เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนโกรธมากพออยู่แล้ว
มาตอนนี้เขายังได้สังหารศิษย์แห่งสำนักอวิ๋นเยียน ด้วยความพิโรธของเจ้าสำนักอวิ๋นเยียน อาจทำให้ราชวงศ์แคว้นหนานเถิงถูกฆ่าล้างทั้งราชวงศ์ได้เลย
“ข้า… ข้า…” เมื่อเห็นองค์ชายใหญ่ทำสีหน้าบ้าคลั่ง ซือหม่าเจียวก็ยิ่งกลัวเป็นอย่างมาก
“เป็นเขาที่ไม่ยอมให้ข้าพูด ข้าเองก็ไม่รู้…”
เดิมทีเป็นเพียงแค่การทะเลาะวิวาทเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น ไม่มีใครคิดเลยว่าภายหลังจะเกิดการฆ่ากันตายขึ้นมา
องค์ชายใหญ่กล่าวขึ้น “ขอแค่เพียงฆ่าพวกเจ้าเสีย ก็ไม่
