มาถึงเหมือนกัน”
ถึงอย่างไรจิ่วเยี่ยก็เกินไปจริง ๆ นางกับอาถิงโหยหาในสิ่งเดียวกัน นั่นก็คือการแก้แค้น
อาถิงกล่าว “เหอะ! จะว่าไปแล้ว ข้าว่าเราสองคนนี่แหละที่เข้าใจกันที่สุดแล้ว” จิ่วเยี่ยบ้านั่นมาทางไหนก็ไสหัวไปทางนั้นเถอะ!
“ก็แน่นอนสิ ก็เรามีพันธสัญญาต่อกันหนิ่” หลังจากที่ปลอบใจศาลาเสร็จเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีก็มุ่งหน้าเดินไปจากป่าหนานอู้
ในตอนที่เข้ามานั้น เป็นเพราะว่านางต้องการฝึกฝน และเก็บเกี่ยวประสบการณ์ นางจึงเลือกเดินทางในเส้นทางที่คดเคี้ยว แต่ตอนนี้ นางจะออกไปเพื่อทำธุระ นางจึงเลือกใช้เส้นทางที่ใกล้ที่สุดจากเทือกเขาหนานอู้ไปยังแคว้นหนานเถิง
“โฮ่กกกก! ” แน่นอนว่าเส้นทางนี้ก็ไม่ได้ราบรื่นนัก มีสัตว์วิญญาณจำนวนมากที่ขวางทางอยู่ สัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งเหล่านั้นพรวดไปข้างหน้าอย่างห้าวหาญ มู่เฉียนซีที่ฝึกฝนทักษะตี้ซวนมาได้สำเร็จ ตอนนี้นางถือว่าเหล่าสัตว์วิญญาณเหล่านี้เป็นคู่ซ้อมของนาง ถึงแม้ว่าจะต้องเจอกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่ง แต่นางก็สามารถเอาชนะมันได้
“ทักษะตี้ซวน! ”
“มังกรเพลิงพิฆาต! ”
“ทักษะเทียนซวน! ”
ตูมมมมม!
เกิดเหตุการณ์สั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรงในป่านหนานอู้
“เอ๊ะ! ” หลังจากที่จัดการกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีตาแต่ไม่มีแววเหล่านั้นเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีก็เห็นดอกไม้สีม่วงดอกเล็ก ๆ ดอกหนึ่งอยู่บนต้นไม้
มู่เฉียนซีกล่าว “นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้พบสมุนไพรวิญญาณเช่นนี้อยู่บริ
