ง หนานเฉากรีดร้องขึ้น สีหน้าเขาตอนนี้ซีดเผือด
สีหน้าของมู่เฉียนซีตอนนี้ก็ไม่ค่อยสู้ดีนัก เสียงที่ดังขึ้นเมื่อครู่นั้นเป็นเสียงของหนานเฉา แต่ตอนนี้มันกลับทำให้นางต้องลำบาก
มู่เฉียนซีถูกคนของอวิ๋นฮวาล้อมเอาไว้แล้ว ส่วนหนานเฉาตอนนี้ก็ถูกจับตัวเอาไว้ได้เช่นกัน
อวิ๋นฮวาเหลือบไปมองมู่เฉียนซีและกล่าวว่า “สาวน้อยซี ข้าคิดว่าเจ้าจะหนีไปแล้วซะอีก นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะแอบตามข้ามา ก็ดีเหมือนกัน ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปตามหาเจ้า”
มียอดฝีมีขั้นจักรพรรดิล้อมรอบมู่เฉียนซีไว้เช่นนี้ อวิ๋นฮวาไม่กลัวเลยแม้แต่น้อยว่านางจะหนีไปได้
จากนั้นอวิ๋นฮวาก็หันมองไปที่หนานเฉา เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า “ดูเหมือนว่าสิ่งที่ข้าพูดไป เจ้าจะได้ยินมันหมดแล้ว”
หนานเฉากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ใต้เท้าอวิ๋น หากข้าไม่มีวิธีเปิดแท่นบูชานั่น เจ้า……เจ้าก็คงจะฆ่าข้าไปแล้วใช่หรือไม่”
อวิ๋นฮวากล่าวอย่างไร้ความปรานี “หากเจ้าเปิดแท่นบูชาไม่ได้ สวะอย่างเจ้าจะมีประโยชน์อะไรอีกล่ะ ห๊ะ? ”
“ขะ ข้า ข้าเป็นถึงโอรสของฮ่องเต้แห่งแคว้นหนานเถิงนะ เจ้าเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับเสด็จพ่อของข้า เหตุใดเจ้า……”
หนานเฉายังพูดไม่ทันจบ อวิ๋นฮวาก็กล่าวแทรกด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ต่อให้หนานซวนอยู่ตรงนี้ ตอนนี้ เขาก็จะสนับสนุนวิธีการของข้า”
ภายในก้นบึ้งของหัวใจหนานเฉาเย็นชามากขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้เขาได้แต่ภาวนาให้เลือดของเขานั้นมีประโยชน์มากที่สุด ขอให้สาม
