้าควรตามเด็กสาวผู้นั้นไปหรือไม่ขอรับ ?”
อวิ๋นฮวา “ถึงต่อให้หนานอินจะตายไปแล้ว พวกเราก็ยังคงต้องไปที่หนานอู้ มิอาจจะมาเสียเวลาเดินทางเพียงเพราะสตรีอายุน้อยผู้เดียวได้”
หนานเชา “แต่ทว่า… เราจะปล่อยเด็กนั่นไปเช่นนี้หรือ ? เด็กสาวผู้นั้นอวดดีเกินไปแล้ว นางกล้าว่าท่านพี่ใหญ่อวิ๋นฮวาเช่นนี้”
อวิ๋นฮวา “ข้าจดจำรูปลักษณ์ของนางได้แล้ว ขอแค่เพียงนางไม่ได้ตายอยู่ในหุบเขามรณะ ด้วยอำนาจของสำนักอวิ๋นเยียน ไม่ว่านางจะซ่อนตัวอยู่ที่ใด ข้าก็มีความสามารถที่จะจับตัวนางได้”
“แต่ตอนนี้ เรามีเรื่องสำคัญที่ต้องทำก่อน”
“ขอรับ!”
อวิ๋นฮวานำคนเข้าไปในส่วนลึกของหุบเขามรณะ ส่วนมู่เฉียนซีมุ่งหน้าไปทางที่ชิวหลิงบอกเอาไว้ แม้ว่าจะเป็นเส้นทางเล็ก ๆ ที่ปลอดภัย แต่ก็มีอันตรายอย่างหาที่เปรียบมิได้
ไม่ง่ายเลยที่มู่เฉียนซีจะหลบหนีออกจากขบวนของอวิ๋นฮวามาได้ แต่ทว่านางกลับพบว่าตนเองถูกสะกดรอยตามอีกครั้งหนึ่ง
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงเย็นชา “ตามมาตั้งขนาดนั้นแล้ว ออกมาเถอะ”
เงาร่างสีขาวเงาหนึ่งปรากกตัวขึ้น เขากล่าว “สวะ… เหอะ ๆ เจ้าด่าได้ไม่เลว”
มู่เฉียนซีถึงกับตะลึง “ดูเหมือนว่าเจ้าจะได้ยินได้เห็นหมดทุกสิ่งอย่าง”
“ข้าจะวางใจให้เจ้าไปกับสวะได้อย่างไร ดังนั้น…..”
หลังจากที่ได้เข้าสู่หุบเขามรณะ จักรพรรดิเซี่ยก็หายไป แต่เกรงว่าพวกของอวิ๋นฮวาคงจะคาดไม่ถึงว่าแท้ที่จริงจักรพรรดิเซี่ยยังคงคอยติดตามความเคลื่อนไหวของพวกเขาอยู่ตลอด
