อย สิ่งที่เจ้าต้องการข้ารู้ว่าอยู่ที่ไหน เพราะข้าเคยเห็นมันในที่นั้น มันอยู่ในป่าหนานอู้ แต่ที่นั่นอันตรายมาก เจ้าแน่ใจหรือว่าจะไป ?”มู่เฉียนซี “เหตุผลที่ข้ามาที่นี่ แต่เดิมก็เพื่อข้ามภูเขาชีชงไปยังป่าหนานอู้”สีหน้าของชิวหลิงเปลี่ยนไปอย่างมาก “เจ้าบ้าไปแล้ว ที่ชายแดนระหว่างเทือกเขาชีชงกับป่าหนานอู้ ที่นั่นเป็นหุบเขามรณะที่มีสัตว์วิญญาณน่ากลัวมาก อีกทั้งยังหลงทางได้ง่าย หากโชคไม่ดีก็จะหลงอยู่ที่นั่นตลอดชีวิต …หากเจ้าจะไปที่ป่าหนานอู้ เจ้าต้องไม่เลือกเส้นทางนั้นเด็ดขาด”มู่เฉียนซี “ฮูหยินชิวหลิง ท่านนั้นรู้ข้อมูลมากมาย หรือว่าท่านมาจากที่นั่น ?”.
ส่วนหลินเอ๋อร์นั้น หลังจากทีเขากินยาแล้ว พลังของเขาก็เริ่มฟื้นฟูขึ้นมา มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ก่อนหน้านี้พวกเขารังแกเจ้าอย่างไร ? เจ้าก็รังแกพวกเขาเช่นนั้น ไปสิ ไปจัดการอย่างโหดเหี้ยมคืนกลับไปให้พวกชอบรังแกผู้อื่นซะ”
“ได้เลยขอรับพี่!” หลินเอ๋อร์พยักหน้าอย่างกระตือรือร้น “พี่สาวร้ายกาจมาก พี่ลงมือกับพวกเขาไว้ อย่างไรเสียพวกเขาก็ขยับไม่ได้แล้ว ครานี้ถึงทีของข้าล่ะนะ!”
— ปัง! —
หลินเอ๋อร์ชกต่อยอย่างสนุกมือ
มู่เฉียนซีมองดู นางกล่าวสบาย ๆ “เช่นนั้นเจ้าก็ค่อย ๆ เล่นไปก่อนแล้วกัน ข้าจะไปดูแม่ของเจ้าสักหน่อย”
หลินเอ๋อร์กล่าว “ได้ขอรับ”
มู่เฉียนซีผลักประตูเข้าไป ชิวหลิงเงยหน้ามองนางก่อนจะกล่าวว่า “ขอบคุณเจ้ามาก”
“เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น” มู่เฉียนซีกล่าวอย
