่างเฉยเมย
“หลินเอ๋อร์ถูกรังแก แต่ข้าไม่สามารถทําอะไรได้เลย พลังของข้าในเวลานี้ ข้าทําได้เพียงแค่อยู่ในกระท่อมเล็ก ๆ หลังนี้เท่านั้น หากออกไปข้างนอกมากเกินไป แผลบาดเจ็บภายในจะยิ่งหนักกว่าเก่า ข้ากลัวว่าข้าจะตายเร็วขึ้น”
นางไม่ได้มองดูบุตรชายของนางถูกรังแกอย่างไม่แยแส แต่นางไม่มีทางเลือก ถ้าหากนางตายไปแล้ว ชีวิตต่อไปของหลินเอ๋อร์คงจะยิ่งเป็นทุกข์
มู่เฉียนซี “ท่านเป็นยอดฝีมือระดับจักรพรรดิแห่งภูต เหตุใดท่านถึงไม่ให้หลินเอ๋อร์ฝึกฝน ? หากเขาได้ฝึกฝนละก็ คงจะไม่ถูกพวกอันธพาลรังแกได้ง่าย ๆ”
ชิวหลิงกล่าวขึ้น “ไม่ได้ หลินเอ๋อร์ไม่มีทางฝึกฝนได้อย่างแน่นอน”
ดูเหมือนว่าชิวหลิงจะกังวลอย่างมาก มู่เฉียนซีเองก็ไม่ได้อยากไปขุดคุ้ยความลับของครอบครัวพวกเขา นางเพียงต้องการช่วยคนก่อนเป็นสิ่งสําคัญ
มู่เฉียนซีหยิบเข็มยาออกมา กล่าวว่า “ต่อไปท่านก็อย่าได้ต่อต้านข้า และเชื่อฟังข้าด้วยก็จะดีมาก”
“ได้”
เข็มยาหลายเข็มทิ่มจมลงสู่ร่างกายของนาง ตัวยาไหลแล่นไปจนถึงหัวใจของนาง อึดใจนี้ชิวหลิงคิดว่าหญิงสาวตรงหน้าผู้นี้จะฆ่านางเสียแล้ว นางอยากที่จะต่อต้าน แต่ทว่ามู่เฉียนซีกลับจับตัวนางไว้แน่น
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ไม่ต้องกังวล แม้ว่าท่านจะเป็นถึงจักรพรรดิแห่งภูต แต่ข้าก็ไม่จําเป็นต้องอ้อมค้อมเช่นนี้ หากข้าต้องการฆ่าท่าน เพียงแค่วางยาครู่เดียว ท่านก็ตายแล้ว”
ในที่สุดชิวหลิงก็สงบลง
เพียงไม่นาน นางก็รู้สึกว่าหัวใจที่อ่อ
