นแอของนางแข็งแกร่งขึ้นมาเล็กน้อย มีพลังบางอย่างกําลังซ่อมแซมอวัยวะภายในให้กับนาง!
นางเบิกตากว้างมองเข็มยาเหล่านี้บนร่างกาย นางเองก็เป็นนักปรุงยาระดับปรมาจารย์ปรุงยาแล้ว แต่ไม่เคยได้ยินหรือได้เห็นวิธีการรักษาเช่นนี้มาก่อนเลย
หลังจากฝังเข็มยาเสร็จเรียบร้อย มู่เฉียนซีก็เก็บเข็มและหยิบขวดยาขวดหนึ่งออกมาก่อนจะกล่าวว่า “ยาเม็ดหนึ่งเม็ดใช้เวลาหนึ่งชั่วยามในการปรับสภาพร่างกายของตัวเอง”
ชิวหลิงเปิดขวดยา นางดมมันพลางกล่าวขึ้นว่า “ยาเม็ดระดับเจ็ด เจ้า…”
หญิงสาวผู้นี้ดูแล้วอายุเพียงสิบหกสิบเจ็ดปีเท่านั้น คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นนักปรุงยาระดับสูง
นางเองก็เป็นนักปรุงยาเช่นกัน เพียงแต่ร่างกายของนางไม่สู้ดีนัก จึงไม่สามารถที่จะสนับสนุนตนเองในเรื่องการปรุงยา และที่นี่ก็มีสมุนไพรวิญญาณระดับสูงอยู่น้อยมาก
“ข้าเองก็เป็นนักปรุงยาผู้หนึ่ง ท่านพักผ่อนเถอะ ข้าจะออกไปดูข้างนอกหน่อย” มู่เฉียนซีเอ่ยเสียงนุ่มนวลและยิ้มบาง ๆ
ชิวหลิงถือยาในมือ นางรู้สึกว่าร่างกายของตนเองดีขึ้นและอดรู้สึกไม่ได้ว่าการได้เจอกับหญิงสาวประหลาดเช่นนี้ ราวกับกําลังฝันไป
หลินเอ๋อร์ทุบตีพวกอันธพาลพวกนั้นจนหายใจไม่ออก พลังของเด็กคนหนึ่งที่ไม่มีพลังลมปราณและพลังวิญญาณก็ย่อมมีขีดจํากัด เวลานี้หลินเอ๋อร์ก็เริ่มจะเหนื่อยแล้ว
— เพี๊ยะ! —
เวลาต่อมามู่เฉียนซีก็ปล่อยให้พวกเขาเป็นอิสระ
พวกอันธพาลเหล่านี้เห็นมู่เฉียนซีราวกับเห็นปีศาจ หญิงผู้นี้พวกเขา
