สู้ขึ้นมาจริง ๆ พวกเขาจะลำบากเอาได้
ศิษย์พี่หก “ศิษย์น้องเจ็ด ไหน ๆ เราก็ได้แผนที่นี้มาแล้ว อย่าหาเรื่องยั่วยุศัตรูที่แข็งแกร่งเช่นนี้เลย เราไปกันเสียดีกว่าไหม ?”
“ตระกูลจวินได้ถูกล้างตระกูลไปแล้ว ลำพังเจ้าจวินโม่ซีผู้เดียวคงไม่มีทางกอบกู้ให้ตระกูลกลับมายิ่งใหญ่ได้” พวกเขากัดฟันกรอดด้วยความโกรธ แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะถอยกลับไปก่อน
การได้แผนที่นี้มาก็นับว่าเป็นความสำเร็จของภารกิจนี้แล้ว ส่วนจะได้ฆ่าสังหารจวินโม่ซีหรือไม่นั้นไม่ได้มีความสำคัญอะไรมากนัก
มู่เฉียนซีมองชายหนุ่มผู้ที่แผ่กลิ่นอายเย็นยะเยือกราวหิมะผู้นี้ ทว่าเขามิได้เหลียวมองนางแต่อย่างใด ไม่นานนักร่างของเขาก็อันตรธานหายไปอย่างรวดเร็วโดยที่นางไม่ทันแม้แต่จะได้กล่าวคำขอบคุณ
มู่เฉียนซีทอดถอนใจ นางกล่าว “ช่างเป็นคนที่แปลกประหลาดยิ่งนัก”
เวลานี้พลังความแข็งแกร่งของร่างนางสูงถึงจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้า ผลของยาวิญญาณยังไม่หมดฤทธิ์ นางไม่อยากจะเสียโอกาสนี้ไปโดยเปล่าประโยชน์จึงกลับไปยังเมืองตงตูและได้ใช้ช่วงเวลาที่ยาวิญญาณยังออกฤทธิ์อยู่ฆ่าคนของหุบเขาหมอเทวดาไปบางส่วนได้อย่างราบรื่นสะใจ
คนเหล่านี้ที่ตายไปนั้น ผู้อาวุโสสามไม่ได้มีจิตใจที่จะสนใจแต่อย่างใด เพราะเวลานี้ศิษย์สองคนของเขาได้หาม้วนไม้ไผ่ที่ระบุแผนที่ม้วนที่สองเจอแล้ว มีแผนที่อยู่ในมือเพียงแผ่นเดียวไม่เพียงพอที่จะตามหาหม้อเทพนิรันดร์ ฉะนั้นได้แผนที่ม้วนที่สองมาทำให้มีคว
