ียนซีเอาเท้าเตะร่างของเขาสองสามครั้ง นางเห็นคนของหุบเขาหมอเทวดาเหล่านี้แล้วก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเป็นอย่างมาก
หลังจากที่เตะร่างของเขาแล้ว มู่เฉียนซีก็ทำให้เขาตื่นขึ้นมา ไป๋เหรินค่อย ๆ ลืมตา กลิ่นคาวเลือดบริเวณรอบ ๆ ทำให้เขารู้สึกอึดอัดยิ่งนัก เขาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ จากนั้นความจำของเขาก็ค่อย ๆ กลับคืนมา
เขารู้สึกเหมือนกับตกอยู่ในภาพมายา จากนั้นก็เริ่มสังหารเหล่าบรรดาศิษย์น้องของเขาจนพวกเขาตายกันหมด เขาหันมองไปรอบ ๆ แล้วพบว่าทุกคนตายจากไปแล้ว แต่เขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อยจากความจริงที่ว่า…โชคดีที่ผู้ตายไม่ใช่ตัวเขา
เขาหันมองไปทางมู่เฉียนซี “มู่ซี นี่มันเกิดอะไรขึ้นหรือ ?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความสับสน “ข้าไม่แน่ใจเช่นกัน เจ้าพวกคนชั่วช้าสารเลวพวกนั้นไล่ตามฆ่าข้าจนข้าหนีมาอยู่ในนี้ เมื่อมาถึงก็เห็นท่านนอนสลบอยู่ แล้วศิษย์พี่เหล่านี้ เหตุใดถึงได้ตายกันหมด ?”
ไป๋เหรินถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่มู่ซีไม่รู้เรื่อง หากเรื่องนี้ไปถึงหูท่านอาจารย์ ต่อให้คนเหล่านี้ที่ตายไปเป็นศิษย์ไร้ประโยชน์ ความสามารถอ่อนด้อย อย่างไรท่านอาจารย์ก็คงต้องลงโทษเขาเป็นแน่
ส่วนเจ้าเด็กหนุ่มผู้นี้…
เวลานี้ไป๋เหรินได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาไม่กล้าผลีผลามลงมือจัดการกับมู่เฉียนซี จากนั้นเขาก็เห็นวังใต้ดิน ทำให้ไป๋เหรินรู้ว่าในนี้ไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับหม้อเทพนิรันดร์เลยแม้แต่น้อย
ไป๋เหรินทำได้เพียงจากไปด้วย
