ดออกมา สิ่งที่เกิดขึ้นในทันใดมันเสมือนกับว่ามู่เฉียนซีได้ไปเปิดกลไกบางอย่างเข้า จากนั้นนางก็ร่วงลงไปที่ด้านล่าง— หวี่! —
ทันทีที่เท้านางสัมผัสพื้นด้านล่าง แมลงที่น่าขยะแขยงจำนวนมากก็พากันบินเข้ามาล้อมนางเอาไว้
— ฟืดดดดด! —
ทว่ามู่เฉียนซีพ่นยาจำนวนมากที่นางเคยปรุงไว้ฆ่าพวกแมลง เพื่อป้องกันไม่ให้แมลงเหล่านี้เข้ามาใกล้
เมื่อเทียบกับความร้อนที่ด้านบนแล้ว ที่นี่แปลกนัก มันเย็นยะเยือกอย่างหาที่เปรียบมิได้ ในเมื่อที่แห่งนี้ใช้ดอกไม้ชั่วร้ายเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดกลไก เช่นนั้นเกรงว่าสถานที่นี้คงไม่ธรรมดา นางคิดที่จะ…
บุกเข้าไปเลย!
— แกร๊ง! —
แมลงและสิ่งมีพิษแปลกประหลาดมากชนิดโจมตีเข้ามา หากไม่ใช่เพราะยาฉีดสำหรับจัดการแมลงที่นางนำติดตัวมามีเพียงพอ เกรงว่านางคงถูกแมลงมีพิษเหล่านี้ฝังร่างนางไว้ทั้งเป็นตั้งแต่อึดใจแรกที่นางตกลงมาแล้ว มู่เฉียนซีรู้สึกแปลก ๆ “เห็นได้ชัดว่าที่นี่เป็นวังใต้ดินที่ดูเป็นธรรมชาติ ทว่าในวังใต้ดินเลี้ยงแมลงไว้มากมายเช่นนี้ไปเพราะเหตุใดกันหนอ ? หรือว่า…”
แมลงพิษหลากชนิดที่มีจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน เกรงว่า…
แม้ว่านางจะรู้ว่าที่ด้านในนั้นมีสิ่งน่าขยะแขยงอยู่ แต่มู่เฉียนซีก็ยังคงเดินต่อไปเช่นเดิม ในฐานะหมอปีศาจ สำหรับเรื่องพิษ นางมิได้กลัวอะไรมากมายถึงเพียงนั้น
พวกแมลงมีพิษเหล่านี้คิดที่จะโจมตีนางผู้ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตอันแตกต่างจากพวกมัน แต่พวกมันกลับไม่สามารถเข้าใกล้ตัว
