นิกายทำเรื่องชั่วช้ามามากมาย สุดท้ายจึงโดนฆ่าล้างทั้งนิกาย
โอวหยางหว่านและมู่หรูเหยียนล้วนเป็นสองสตรีผู้ชั่วร้ายที่หลงเหลืออยู่ของนิกายไป๋กู่ สองสตรีนั้นใช้แมลงกู่ทำเรื่องชั่วร้ายไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่
และเวลานี้ โอวหยางหว่านหลบหนีไปเพราะได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก รอจนเมื่อนางฟื้นตัวแล้ว ไม่แน่ว่านางอาจจะทำเรื่องอะไรบ้า ๆ เพิ่มอีกก็เป็นได้ มู่เฉียนซีนั้นมีความรู้สึกที่ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไรนักต่อนิกายไป๋กู่
“เมื่อก่อนนั้นนิกายของเราใช้แมลงกู่เพื่อทำให้ตนเองแข็งแกร่ง รวมถึงช่วยเหลือผู้อื่น เราจะไม่ไปทำร้ายผู้อื่นง่าย ๆ หากไม่ถูกยั่วยุก่อน…”
ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เต็มใจปล่อยมู่เฉียนซีที่เป็นเด็กมีพรสวรรค์เป็นเลิศไป เขาจึงได้เล่าถึงเรื่องราวทางประวัติศาตร์ช่วงหนึ่งของทวีปเซี่ยโจวที่ไม่เคยถูกบันทึกลงในหนังสือให้นางฟัง
ผู้อาวุโสท่านนี้เคยเป็นท่านผู้นำนิกายรุ่นที่สองก่อนที่จะโดนฆ่าล้างทำลายนิกาย เป็นเพราะบุตรชายของตนนั้นมีความทะเยอทะยาน คิดที่จะเป็นใหญ่ในทวีปเซี่ยโจวจึงได้วางแผนลอบสังหารเขา
เขาถูกไล่ฆ่าสังหารมาจนถึงสถานที่แห่งนี้ด้วยอาการบาดเจ็บที่ไม่อาจจะเยียวยาได้ ท้ายที่สุดจึงสร้างวังใต้ดินแห่งนี้ขึ้นมาเพื่อที่ตนเองจะได้รออัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์มากพอที่จะสามารถรับมรดกของเขาได้โดยตรง
ดอกไม้แห่งความโลภนั้นช่างน่ากลัวเสียเหลือเกิน หลายปีมานี้มีมู่เฉียนซีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถเด็ดดอกไม้แห่งค
