อสามารถเข้าเทียบท่าได้เพียงแค่ที่เกาะร้างเท่านั้น มู่เฉียนซีให้ค่าตอบแทนแก่คนเรือด้วยเงินทองมากมาย มู่เฉียนซีนำแผนที่ม้วนไม้ไผ่ที่นางถือครองอยู่ออกมา แผนที่ทั้งสองนี้มันช่างเป็นนามธรรมเกินไป ถึงต่อให้นำแผนที่ทางทะเลของทั้งทวีปเซี่ยโจวมาดูเทียบกัน ก็ยังไม่อาจที่จะอ่านอะไรออกมาได้เลย
ดูเหมือนว่าหากนางไม่มีแผนที่ม้วนไม้ไผ่ม้วนที่สาม อะไร ๆ ก็คงจะไม่ได้การ
…
โรงเตี๊ยมที่ดีที่สุดในเกาะร้างถูกมู่เฉียนซีเหมาเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว เมื่อศิษย์พี่สี่และเหล่าศิษย์น้องจากหุบเขาหมอเทวดามาถึงแล้วและได้รับข่าวนี้ พวกเขาจึงอยากที่จะพบกับผู้ที่เหมาโรงเตี๊ยม
“เหล่าคุณชายโปรดรอสักครู่นะขอรับ ข้าจะไปแจ้งคุณชายผู้นั้นให้ประเดี๋ยวนี้” ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมกล่าวกับคนจากหุบเขาหมอเทวดาอย่างนอบน้อม คนเหล่านี้แม้อายุยังน้อย แต่แต่ละคนนั้นแผ่พลังระดับจักรพรรดิ เขาจึงไม่กล้าละเลย
ทันใดนั้น ศิษย์พี่สี่เห็นเด็กหนุ่มที่คุ้นเคยเดินลงบันไดมาอย่างเกียจคร้าน เขาอึ้งไปเล็กน้อย เป็นเจ้าหนุ่มที่พบก่อนหน้านี้นั่นเอง
ศิษย์พี่สี่ “เจ้าหนุ่ม เราพบกันอีกแล้ว”
มู่เฉียนซี “อืม ช่างบังเอิญจริง พวกเจ้าเรียกหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ ?”
“เจ้าหนุ่ม เจ้าพักที่นี่คนเดียวนั้นสิ้นเปลืองเงินทองอยู่บ้าง ข้ายินดีที่จะจ่ายเป็นสองเท่าเพื่อที่จะเข้าพักในโรงเตี๊ยมแห่งนี้”
มู่เฉียนซีเริ่มทราบแล้วว่าคนเหล่านี้มากันทำไม นางกล่าวอย่างหยิ่งยโสว่า “ข้าผู้น
