โยนลงบนพื้น เขาตะโกนออกมาขณะที่มู่เฉียนซีกับงูเหลือมหิมะเข้ามาใกล้
งูเหลือมหิมะ “มนุษย์เอ๋ย… ข้าส่งพวกเจ้าเท่านี้” มู่เฉียนซีพยักหน้าก่อนจะกล่าวว่า “ขอบคุณเจ้ามาก ข้าเอาดอกบัวผลึกน้ำแข็งเก้าชั้นของพวกเจ้าไป เรื่องนั้นข้าต้องขอโทษเป็นอย่างมาก นี่เป็นสิ่งที่ข้าจะขอมอบให้พวกเจ้าเพื่อทดแทน”
“ยาเม็ด ยาแบบฉีด!” งูเหลือมหิมะตะลึงงันเมื่อเห็นสิ่งของเหล่านี้
มันปฏิเสธ “ข้าขอไม่รับไว้ ต้องขออภัย พวกเราไม่ใช่มนุษย์”
“วางใจเถอะ ยาเหล่านี้ก็มีประโยชน์กับพวกเจ้า พวกเจ้าลองดูแล้วจะรู้เอง”
งูเหลือมหิมะรู้สึกถึงความจริงใจของมู่เฉียนซี ดังนั้นมันจึงเก็บของเหล่านั้นเอาไว้ หลังจากงูเหลือมหิมะจากไป มู่เฉียนซีมองไปทางเชียนอ้าวเซี่ยที่นอนอยู่บนพื้นโดยกำลังแกล้งตาย นางกล่าวขึ้น “ข้าจะไปแล้ว หากเจ้าอยากนอนอยู่ที่นี่ให้สัตว์วิญญาณมากินละก็ เชิญนอนต่อไปได้เลย”
เชียนอ้าวเซี่ย “เสี่ยวซีซี ข้าเหนื่อยแล้ว เจ้าแบกข้าไปหน่อยสิ”
“เจ้าตัวหนักนัก เดินเองเถอะ”
“ข้าตัวไม่หนัก จริง ๆ นะเจ้าเชื่อข้าเถอะ” เชียนอ้าวเซี่ยมองไปทางมู่เฉียนซีด้วยสายตาเว้าวอน
“เจ้าอย่ามากระทำตัวน่ารำคาญ เจ้าดูแลตัวเองจะดีกว่า”
จะให้มีอีกกี่พฤติกรรม มู่เฉียนซีก็ยืนยันว่านางคร้านที่จะสนใจเขาผู้นี้แล้วจริง ๆ เมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีกำลังจะเดินจากไปไกล เชียนอ้าวเซี่ยจึงดันร่างลุกขึ้นมา จากนั้นเขาวิ่งอย่างสุดกำลังพุ่งตามมู่เฉียนซีไป
“เสี่ยวซีซี เจ
