้าอย่าโกรธไปเลย ข้าเพียงแค่ล้อเล่นกับเจ้าเท่านั้นเอง”
“เสี่ยวซีซีน้อย พวกเราจะไปไหนกันหรือ ?”
“เราก็ออกไปให้ไกลจากที่พื้นราบน้ำแข็งนี้อย่างไรเล่า”
นางมายังทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้เพื่อที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเอง อีกประการคือเพื่อที่จะตามหาสมุนไพรวิญญาณ
ความแข็งแกร่งของนางนั้นได้เพิ่มขึ้นถึงขั้นปรมาจารย์ภูตระดับเก้าแล้ว ส่วนสมุนไพรวิญญาณนั้น นางก็ได้หาดอกบัวผลึกน้ำแข็งเก้าชั้นพบแล้ว ต่อจากนี้ต้องไปจากที่แห่งนี้เพื่อหาข่าวของหม้อเทพนิรันดร์หรือไม่ก็ข่าวของหุบเขาหมอเทวดา “ได้สิ เสี่ยวซีซี อย่างไรข้าก็ตามเจ้าไปแน่นอนอยู่แล้ว”
ในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังจะออกไปจากทุ่งน้ำแข็งนั้น องครักษ์ของเชียนอ้าวเซี่ยก็หาตัวเขาพบ “คุณชาย ในที่สุดพวกเราก็พบท่านแล้ว”
“ฮืมมมม! คุณชาย โชคดีที่ท่านไม่เป็นอะไร มิเช่นนั้นพวกเราก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายให้นายทานใหญ่ฟังเช่นไรขอรับ”
“คุณชาย…”
พวกคนเหล่านั้นร้องไห้โฮออกมา เชียนอ้าวเซี่ยขมวดคิ้วทันที “พวกเจ้าร้องไห้ทำไมกัน ? ข้าเพียงแค่ไปโลกที่มีเพียงสองคนกับเสี่ยวซีซีเท่านั้นเอง พวกเจ้ากังวลอะไรนักหนาหรือ ?”
“ฮืออออ… คุณชาย”
……
มู่เฉียนซีและเชียนอ้าวเซี่ยกลับมาถึงที่เมืองปิงเฟิงอีกครั้ง มู่เฉียนซีนั้นจะเข้าพักในโรงเตี๊ยม คุณชายเซี่ยเมื่อได้รู้ เขาก็รีบเหมาทุกห้องในโรงเตี๊ยมโดยที่ตัวเขาเองเลือกพักอยู่ห้องข้าง ๆ มู่เฉียนซี
ปรากฏว่าเมื่อถึงตอนกลางคืน คุณชายเซี่ยปีนข้ามไปห้องน
