เคยเจอบุรุษหน้าขาวที่สง่างามเช่นนี้มาก่อนหรือไม่ล่ะ ? ข้าเป็นสิ่งล้ำค่า ข้าหายาก!” “ที่ว่าหายาก เจ้าหมายถึงเจ้าเป็นกะเทยที่ไม่ใช่สตรีหรือบุรุษน่ะรึ ?” เสี่ยวหงกล่าวหยอกเย้า
“เจ้าบ้า! ข้านั้นเป็นบุรุษ สักวันหนึ่งเสี่ยวซีซีจะได้พิสูจน์เอง” เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวอย่างมั่นใจเต็มสิบส่วน
มู่เฉียนซีสีหน้าหม่นคล้ำ นางรู้สึกอยากจะสับเขาเป็นชิ้น ๆ
กลไกเมื่อครู่นี้ได้ถูกจัดการจนหมดสิ้นแล้ว พวกเขาก้าวไปด้านในได้ไม่กี่ก้าว ก็พบเข้ากับแม่น้ำสายหนึ่ง
มู่เฉียนซีหยิบยาออกมาแล้วโยนลงไปในนั้น ในตอนที่ยาร่วงลงไปในแม่น้ำ มันกลายเป็นน้ำแข็งทันที บนผิวของแม่น้ำนั้นมีน้ำแข็งลอยตัวอยู่หลายก้อน ดูเหมือนว่าพอที่จะให้คนเหยียบข้ามไปได้ แต่ไม่รู้ว่าจะมีอันตรายหรือไม่
อู๋ตี้กล่าวขึ้น “ความเร็วของข้านั้นจัดได้ว่าว่องไวมาก ข้าจะไปลองทางให้นายท่านเอง”
ร่างเล็ก ๆ ของอู๋ตี้ลงไปบนก้อนน้ำแข็งนั้น ไม่นานนักมันก็ข้ามไปถึงฝั่งตรงข้ามได้โดยไม่มีปัญหา
มู่เฉียนซี “เจ้าเซี่ยผู้อวดเก่ง เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่แล้วกัน ที่ตรงนี้บุรุษนุ่มนิ่มอย่างเจ้าข้ามไปเกรงว่าจะมีอันตราย”
เชียนอ้าวเซี่ยอ้าแขนทั้งสองข้างออก “แต่เสี่ยวซีซีอุ้มข้าข้ามไปก็ได้แล้วนี่” สีหน้าของมู่เฉียนซีหม่นคล้ำลงอีกครั้ง “เจ้าฝันไปเถอะ!”
“งั้นข้าเอง ข้าแบกเสี่ยวซีซีข้ามไปเอง”
เงาร่างสีม่วงไม่ฟังบุรุษตรงหน้า นางกระโดดลงไปบนก้อนน้ำแข็ง “เอาล่ะ เจ้าจะเลือกเช่นไร คิดจะทำเช่น
