่นี่เป็นถึงสุสานของของจักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้ในตำนาน ข้านั้นได้มาเจอเสียทีนับว่าโชคดีแล้ว แน่นอนว่าข้าจะต้องเข้าไป นี่นับเป็นโอกาสที่หาได้ยากมากทีเดียวเชียว”
“อืม ในเมื่อเจ้ายืนกรานจะเข้าไป เช่นนั้นหากเกิดอันตรายใดขึ้นมา ข้าจะไม่สนใจเจ้า”
เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวพลางคอตก “เอาเถอะ ถ้าหากมีอันตราย เสี่ยวซีซีเจ้าปกป้องตนเองให้ดีก็พอแล้ว ตัวข้านั้นสง่างามถึงเพียงนี้ ฟ้าดินคงไม่ปล่อยให้ข้าต้องมาตายไว”
“อืม ในเมื่อเจ้ามีวิธีในการปกป้องชีวิตของตนเอง เช่นนั้นก็แล้วแต่เจ้า”
เจ้านุ่มนิ่มน่ารำคาญผู้นี้เป็นคนประเภทคมในฝัก แน่นอนว่าเขาคงไม่เอาชีวิตของตนเองไปล้อเล่นอย่างแน่นอน
หลังจากที่นางเดินผ่านรูปปั้นผลึกน้ำแข็ง มู่เฉียนซีและเชียนอ้าวเซี่ยก็ได้เข้ามาสู่ห้วงเวลาแห่งผลึกน้ำแข็งน้ำแข็งแต่ละก้อนสะท้อนเงาร่างของพวกเขา เดิมทีเชียนอ้าวเซี่ยที่เดินตามมู่เฉียนซีมาติด ๆ เขาคิดที่จะเดินไปจับตัวนางที่อยู่ด้านหน้า แต่กลับจับได้เพียงแต่ความว่างเปล่า
“เสี่ยวซีซี…”
มู่เฉียนซีได้ยินเสียงของเจ้าคนน่ารำคาญที่ตะโกนเรียกนาง ทว่าเมื่อหันไปมองก็เห็นชายที่ดูมีเสน่ห์เสมือนดั่งปีศาจหิมะ
— ตูม! —
แต่ทว่าชายผู้นั้นชักกระบี่ยาวสีขาวดุจน้ำแข็งแทงเข้ามาทางนางอย่างไม่ลังเล นางได้แต่เร่งหลบหลีกไปอย่างร้อนรนก่อนจะชักกระบี่มังกรเพลิงออกมา
“เจ้าเป็นใครกันแน่ ?” มู่เฉียนซีกล่าวถามเสียงเข้ม นางรู้สึกได้ว่านี่มิใช่ร่างที่แท้จริงของ
