ู้อื่น สุดท้ายกลับโดนผู้อื่นใช้แผนร้ายสวนกลับจนตกอยู่ในสภาพน่าอนาถ
ตัวประหลาดขนขาวกล่าวขึ้น “พวกไร้ค่าของสำนักเจินอู่พวกนี้จะตายก็ตายไปเสียเถอะ แต่ว่าเจ้าทั้งสองนั้นเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยของข้า ข้าไม่ปล่อยไปแน่”
กล่าวจบ ตัวประหลาดขนขาวก็เริ่มลงมือ
“ช่างกล้านัก!” อู๋ตี้ร้องคำรามออกมา ฉับพลันทันใดร่างเล็ก ๆ ของมันนั้นพองโตขึ้นมา รุดเข้าไปบังเอาไว้ที่ด้านหน้าของมู่เฉียนซี “แม้ว่ารูปร่างของเจ้าจะดูแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก แต่พลังความสามารถของเจ้า อย่างมากคงเป็นเพียงจักรพรรดิยอดยุทธ์ระดับเก้าเท่านั้น คิดจะมาทำร้ายนายท่านของข้า รนหาที่ตายแล้ว!”
อู๋ตี้ไม่รอช้า พุ่งเข้าไปต่อสู้กับตัวประหลาดขนขาว
ในตอนนี้เอง เงาร่างสีขาวเงาหนึ่งพุ่งมาทางมู่เฉียนซี รูปร่างของมันเหมือนกับตัวประหลาดขนขาวนั้นไม่มีผิดเพี้ยน
เชียนอ้าวเซี่ยร้องตะโกนอย่างร้อนรน “เสี่ยวซีซี ระวัง!”
“พลังซวนตี้!” มู่เฉียนซีรีบโต้กลับ พลังนั้นของนางพุ่งทะยานไปทางตัวประหลาด— ปัง! —
เคราะห์ร้ายที่ฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงระดับจักรพรรดิ มู่เฉียนซีจึงโดนพลังตบกระเด็นออกไป
“เสี่ยวซีซี!” เชียนอ้าวเซี่ยพุ่งเข้าไปรับมู่เฉียนซีอย่างงุ่มง่าม แต่ผลสุดท้ายเขากลายเป็นเบาะรองนั่งมนุษย์
“แค่ก ๆ”
“อ๊าก!”
กระดูกบนร่างของเขานั้นหักไปหลายท่อน ใบหน้าของเชียนอ้าวเซี่ยเหงื่อผุดพราย ในตอนนี้เอง เป็นอีกครั้งที่ตัวประหลาดขนขาวใกล้เข้ามา
เชียนอ้าวเซี่ยรีบดึงมู่เฉียนซี
