มู่เฉียนซีขมวดคิ้ว “ทางที่ดีเจ้าควรหยุดกล่าววาจาไร้สาระกับข้าได้แล้ว มิเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าพูดไม่ได้ไปตลอดชีวิต”
“ฮือ ๆ ๆ เสี่ยวซีซี เหตุใดเจ้าถึงใจร้ายกับข้าเช่นนี้” เชียนอ้าวเซี่ยมองมู่เฉียนซีด้วยสายตาเว้าวอนเพื่อเรียกร้องความรักและความสงสารจากนาง
— ตูม! —
พลังธาตุวารีของมู่เฉียนซีโจมตีใส่เขา นางเพียงแค่อยากจะรู้ว่าเจ้าบุรุษนุ่มนิ่มผู้นี้แสร้งทำเป็นบ้า ๆ บอ ๆ จริงหรือไม่ ?
“คุณชายระวังขอรับ!”
องครักษ์ของเขาจะเข้ามาสกัดกั้นการโจมตีนี้ทว่าก็ไม่ทัน เชียนอ้าวเซี่ยที่ไม่มีพลังวิญญาณใด ๆ ไม่อาจหลบหลีกการโจมตีนี้ได้เลย
— ปัง! —ร่างสีขาวที่งดงามผู้นั้นล้มกระแทกลงบนพื้นหิมะ เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากริมฝีปาก พื้นหิมะขาวโพลนนั้นเปื้อนไปด้วยเลือด ช่างดูหยาดเยิ้มเป็นพิเศษเสียจริงเชียว“คุณชาย!” พวกเขาเหล่าองครักษ์สองสามคนรีบเข้าไปประคองตัวคุณชายของพวกเขาขึ้น“แม่นางมู่ ถึงแม้ว่าปกติแล้วคุณชายจะเป็นคนพูดจาไร้สาระ เรียกร้องความสนใจ เจ้าชู้ประตูดิน แต่คุณชายก็ไม่ได้เป็นคนเลวสักหน่อย เหตุใดเจ้าถึงลงมือทำร้ายคุณชายได้ถึงเพียงนี้” องครักษ์ผู้นั้นกล่าวขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่ก็ไม่กล้าที่จะผลีผลามเข้าไปลงมือกับมู่เฉียนซีร่างสีม่วงเดินเข้าไปยืนข้าง ๆ เขา “การโจมตีช้าเช่นนี้ คุณชายของเจ้ายังหลบไม่ทันอีกรึ ?”องครักษ์ผู้นั้นกล่าวขึ้น “คุณชายไม่มีพลังวิญญาณมาตั้งแต่กำเนิด ไม่สามารถฝึกฝนพลังวิญญาณได้ อย่