หงกับอู๋ตี้อยู่ข้างกาย นางก็ไม่ต้องการทำอะไรผลีผลามโดยที่ไม่รู้ถึงระดับของศัตรูอย่างแน่นอน
“อืม แม่นางมู่” อู่เผิงทวนเสียงขรึม
“ได้ยินว่าจะรวมกลุ่มกัน เพิ่มข้าอีกสักคนได้หรือไม่ ?” ทันใดนั้นเสียงที่โอหังและอวดดีก็ดังขึ้น
องค์หญิงรองที่ถูกฝังอยู่ในกองหิมะเป็นชั่วยาม ในเวลานี้ได้ตามมาจนพบกับมู่เฉียนซีและคนอื่น ๆ แล้ว เดิมทีนางเพียงแค่อยากจะมาแก้แค้น แต่ดูเหมือนว่าจะได้ยินอะไรดี ๆ เข้าเสียก่อน
“แม่นางผู้นี้คือ…?”
จำนวนคนยิ่งมากเท่าไหร่ กำลังในการต่อสู้ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ปฏิเสธสำหรับการขอเข้าร่วมของนาง
องค์หญิงรองกล่าวอย่างหยิ่งผยองในทันใด “ข้าอิ๋นซวงซวง เป็นองค์หญิงรองแห่งแคว้นอิ๋นเหยียนผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักของทุกคนดี การที่ข้าเข้าร่วมกับพวกเจ้า นับว่าเป็นเกียรติของพวกเจ้ามากรู้ไว้เสียด้วย”
อู่เผิงยิ้มพลางกล่าวว่า “ที่แท้ก็เป็นองค์หญิงรอง ข้านั้นได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว นึกไม่ถึงว่าองค์หญิงจะงดงามหมดจดถึงเพียงนี้ พรสวรรค์ก็สูงส่ง…”
อู่เผิงกล่าวยกย่ององค์หญิงรองจนองค์หญิงรองผู้นี้มีความภูมิใจร่างแทบลอย
มู่เฉียนซีมิได้สนใจว่าใครจะต้องการเข้าร่วมด้วย สิ่งที่นางสนใจมีเพียง… “หากพวกเขาเข้าร่วมภารกิจนี้ด้วย แล้วดอกบัวผลึกน้ำแข็งเก้าชั้นจะแบ่งกันอย่างไรรึ ?”
อู่เผิง “ของแม่นางมู่ยังคงเป็นหกกลีบไม่มีเปลี่ยนแปลง องค์หญิงรองสองกลีบ ส่วนพวกข้ากลีบเดียว”
ดวงตาของมู่เฉียนซีหร
