้ว ใช่ไหมขอรับ ?”
ยกโทษให้พวกเขาเถิด พวกนั้นอยู่กับคุณชายมานานแล้ว คุณธรรมศีลธรรมอะไรกัน ? สิ่งเหล่านั้นได้ถูกสับแล้วโยนไปให้สุนัขกินเรียบร้อยแล้ว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเชียนอ้าวเซี่ยก็ส่องประกายออกมา “ใช่แล้ว เจ้ากล่าวได้ถูกเผง!”
“ข้าอ่อนแอแล้วอย่างไร ? แม่นางคนงามแข็งแกร่งปานนั้นจะต้องปกป้องข้าได้แน่นอน ข้านั้นคอยปรนนิบัตินางก็เพียงพอ” เชียนอ้าวเซี่ยกล่าวขึ้นมาอย่างได้สติ
องครักษ์เหล่านั้นล้วนแสดงสีหน้ามืดครึ้มกันทั้งหมด คุณชาย… ในเวลานี้มีเพียงท่านผู้เดียวเท่านั้นที่คิดว่าให้สตรีมาปกป้องแล้วตนเองกินอยู่อย่างสบายเป็นเรื่องที่สมด้วยเหตุด้วยผล พวกเขานั้นล้วนแต่กล่าวอะไรไม่ออก “แม่นาง รอข้าด้วย แท้ที่จริงแล้วข้านั้นเก่งกาจมาก” บนพื้นน้ำแข็งนั้น เชียนอ้าวเซี่ยไล่ตามสาวงามอย่างไม่หยุดยั้ง
ในเวลานี้เอง ตรงหน้ามู่เฉียนซีปรากฏเสือดาวหิมะระดับเจ็ดที่มีใบหน้าแข็งกร้าวอย่างที่สุด ความเร็วของมันนั้นไม่ได้น้อยไปกว่านางเลย
“พลังตี้ซวน!”
— ครืนนน! —
เสียงดั่งสนั่นลอยมา มู่เฉียนซีโจมตีเสือดาวหิมะนั้นด้วยฝ่ามือเดียว
“มังกรวารีพิฆาต!”
“เจ้ายอมจำนนเสียโดยดีเถอะ!”
แม้ว่าเสือดาวหิมะนั้นจะเป็นสัตว์วิญญาณระดับเจ็ด ถึงมันจะยังไม่ถึงขั้นของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ก็ตาม แต่ทว่าความสามารถในการพัฒนาของมันที่ซ่อนเร้นอยู่นั้นมีอยู่อย่างมาก มู่เฉียนซีจึงตัดสินใจที่จะนำมันเข้าไปไว้ในแหวนมังกรเทพวารี
เสือดาวหิมะ