ว่า “จิ่วเยี่ย เจ้าติดตามข้ามาโดยตลอด เจ้าไม่มีอะไรทำแล้วรึ ? หากเจ้ามีเรื่องอะไรก็ไปทำก่อนก็ได้ รอให้อาถิงตื่นขึ้นมาข้าจะหาทางส่งข่าวไปที่จวนเยี่ยอ๋องเอง”จิ่วเยี่ยติดตามนางราวกับเงาตามตัว ทว่าทันทีที่ปรากฏตัวขึ้น นางกลับไม่รู้สึกอะไรเลย …นางชาชินไปเสียแล้วจิ่วเยี่ยกล่าวเสียงขรึม “ศาลาเรือนรางเก้าชั้นตื่น ข้าต้องการรู้ข่าวนี้เร็วที่สุด ตามเจ้าไปทุกที่เป็นวิธีที่ดีที่สุด”“แต่…”จิ่วเยี่ยมีพลังความแข็งแกร่งมากเช่นนี้ แน่นอนว่าเขาไม่ได้ว่างจนไม่มีอะไรทำเด็ดขาด“เรื่องอื่นจื่อโยวจัดการได้ ข้าเพียงแค่ติดตามเจ้าและรอให้ศาลาเรือนรางเก้าชั้นตื่นขึ้นมาก็พอแล้ว …ซีไม่มีสิทธิ์ไล่ข้าไปไหนทั้งนั้น” กล่าวจบริมฝีปากของจิ่วเยี่ยก็ประกบลงบนริมฝีปากแดงระเรื่อของมู่เฉียนซี จุมพิตนี้เป็นจุมพิตที่ยาวนานราวกับไม่มีวันจบสิ้น“ฮืม… อา…”การที่ได้อยู่กับนาง คอยดูการเติบโตของนาง ได้ใกล้ชิดนาง ช่างเป็นอะไรที่น่าสนใจกว่าการนั่งอยู่บนบัลลังก์สูงศักดิ์นักมู่เฉียนซีรู้สึกจนปัญญา คนผู้นี้ก็เหมือนกันกับนาง เขาเผด็จการ เอาแต่ชี้นิ้วสั่งการนาง ทว่าที่ต่างกันคือเขาชอบมาทำลามกกับนางนางนั้นไม่อาจผลักชายที่อยู่ตรงหน้าออกได้ ลมหายใจนางขาดห้วงประหนึ่งถูกกัดเซาะทีละน้อย สุดท้ายก็ถลำลึกไปจนไม่อาจขัดขืนได้มู่เฉียนซีซบจิ่วเยี่ยก่อนจะกล่าวว่า “รอให้หาหม้อเทพนิรันดร์เจอ สิ่งแรกที่ข้าจะทำก็คือรักษาขาของท่านอา ถัดมาก็เป็นเรื่องแก้คำ
