เราไปกันเถอะ”
ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีกับเสี่ยวชีจะมีพลังวิญญาณเป็นเพียงปรมาจารย์ภูต ทว่าความแข็งแกร่งของทั้งสองนั้นมิอาจดูแคลนได้ นับตั้งแต่เข้ามาในเทือกเขาชีชงก็ได้ประสบกับอันตรายมาตลอดทาง ทว่าก็ไม่เป็นอะไรเลย
สถานที่ในแผนที่นั้น พวกเขาทั้งสองต้องการตามหาให้เจอในเทือกเขาชีชงอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ ช่างเป็นเรื่องเพ้อฝันยิ่งนัก ต่อให้มีแผนที่อยู่ในมือก็ตามที มันก็ยังคงเป็นเรื่องเพ้อฝันอย่างแท้จริง
มู่เฉียนซีกำลังจะข้ามผ่านเทือกเขาชีชงไปยังตอนกลางของเซี่ยโจว นางตั้งใจว่าจะค่อย ๆ คิดหาวิธีกันอีกที
เป้าหมายที่สำคัญในเวลานี้คือ… หม้อเทพนิรันดร์
ขณะที่มู่เฉียนซีกำลังจะข้ามผ่านเทือกเขาชีชงไปนั้น นางไม่คิดเลยว่าโลกจะกลมเช่นนี้ นางได้เจอกับศัตรูคู่อาฆาตกลุ่มหนึ่ง พวกเขาคือกลุ่มที่มีสตรีปากร้ายในชุดสีชมพูผู้นั้น
เมื่อเห็นมู่เฉียนซี สตรีปากร้ายกล่าวเสียงแหลมขึ้นมาในทันใด “พวกเจ้า! ในที่สุดข้าก็ตามหาพวกเจ้าจนเจอ”
“หืม!” สตรีชุดชมพูผงะไปเมื่อเห็นใบหน้าที่เปลี่ยนไปของเสี่ยวชี เขาเปลี่ยนไปจนดูดีไม่น้อย นางแสดงสีหน้าประหลาดใจ
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าสตรีผู้นี้ช่างน่ารำคาญใจเสียจริง นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เสี่ยวชี เราไปกันเถอะ”
สตรีชุดชมพูโกรธเป็นอย่างมาก “เจ้า ข้ากำลังพูดอยู่กับเจ้า! คราก่อนคนของเจ้าทำให้ข้าตกใจ เจ้าไม่คิดจะชดเชยให้ข้าสักหน่อยเลยรึ ? หม้อยานั่นของเจ้าเหมาะสมกับข้าพอดิบพอดี เอามันม
