เหล่านั้น และผลลัพธ์ก็เป็นไปอย่างที่นางได้คาดเอาไว้
ร่างของมู่เฉียนซีผ่านไปอย่างรวดเร็ว และนางก็ได้เจอกับแหล่งรากของมัน
— ปัง! ปัง! ปัง! —
ขวดยาหลายขวดตกลงบนพื้นดิน นางรอให้มันซึมลงไป
“มังกรวารีพิฆาต!”
หลังจากที่วางยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว มูเฉียนซีเริ่มโจมตีทันที เจ้าเถาวัลย์บัดซบนี่กำลังเลื้อยไปบนหนทางแห่งการทำลายล้าง ขณะที่นางก็ต้องฝึกฝีมือ
— ตูม! —
ถึงแม้ว่าเถาวัลย์หนามปีศาจนี้จะไม่สามารถรับรู้ตำแหน่งที่อยู่ของมู่เฉียนซี แต่จากการโจมตีของนางแล้ว มันสามารถหาตำแหน่งของนางได้ ทว่าก็ไม่มีความแม่นยำมากพอ ดังนั้นมันจึงไม่สามารถทำอะไรนางได้
“ฮิ ๆ!”
ยาของมู่เฉียนซีแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก นางชอบอกชอบใจหัวเราะเสียงดังลั่น
ครั้งแรกที่มู่เฉียนซีเข้ามาในดงเถาวัลย์หนามปีศาจ มันเกือบจะคร่าชีวิตนางไป ครั้งที่สองครั้งที่สามก็ไม่ได้ต่างอะไรกันมากนัก ใครใช้ให้เข้ามาในอาณาเขตของมันกันเล่า ?
ทว่าครั้งนี้กลับเป็นมู่เฉียนซีที่เป็นฝ่ายรุก
ไม่นานนักเจ้าเถาวัลย์หนามปีศาจก็หาตำแหน่งของมู่เฉียนซีพบ ร่างมู่เฉียนซีกะพริบรวดเร็วราวสายฟ้าฟาดเพื่อหลบหลีกการไล่ล่าของเถาวัลย์นับร้อย
— ฟิ้ว! —
นางโยนขวดยาไปอีกครั้ง
“ข้าย่อมรู้ดีว่ายานี้มีเวลาจำกัด แต่บังเอิญว่าข้าเตรียมมาเยอะเสียด้วยสิ ไม่ต้องห่วง ข้าจะเล่นกับเจ้าช้า ๆ ! ”
— ตูม! ตูม! ตูม! —
ยาบนพื้นดินนั้นออกฤทธิ์ค่อนข้างช้า ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงมีเวลาเล่นกับเถา
