ใจศักดิ์สิทธิ์ที่ดูราวกับดอกบัวผลึกน้ำแข็งใส ๆ แวววาว ๆ นั่นออกมาจากแหวนมิติของผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียนก่อนจะกล่าวว่า “ผู้เฒ่าอย่างท่านช่างไม่ทะนุถนอมสมุนไพรวิญญาณเอาเสียเลย ปล่อยวางผลึกดอกบัวหัวใจศักดิ์สิทธิ์ไว้อย่างตามใจชอบเกินไป”
นางวางผลึกดอกบัวหัวใจศักดิ์สิทธิ์ไว้ในมิติเก็บของของตัวเอง จากนั้นจึงไปที่มิติเก็บของของผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียนเพื่อหาของอย่างอื่น นางพลิกดูอยู่เป็นเวลานานแล้วจึงกล่าวว่า “ท่านเป็นถึงผู้อาวุโสของสํานักนิกายระดับหนึ่ง คาดไม่ถึงว่าจะไม่มีของดีอะไรเลย”
ผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียนโกรธแทบกระอักเลือด สาวน้อยผู้นี้แย่งแหวนมิติของเขาไป ลบตราประทับวิญญาณของเขา แล้วยังเอาสมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีของเขาไป มาตอนนี้ยังดูถูกของอย่างอื่นของเขาว่าไม่ดีอีก
ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย…
ผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียน “ของที่เจ้าต้องการก็ได้เอาไปแล้ว เจ้าก็อย่าได้บีบบังคับข้าให้ลําบากเลย เรื่องในวันนี้ข้าจะไม่ถือสาเจ้า”ผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียนคิดในใจ‘รอข้ากลับไปยังสํานักอวิ๋นเยียนก่อนเถอะ ข้าจะพาศิษย์น้องและยอดฝีมือของสํานักไปทําลายสํานักทั้งหมดของเจ้าให้สิ้นซาก ไม่ให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!’มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “ผู้อาวุโสสํานักอวิ๋นเยียน ข้าขอถามอะไรท่านสักหน่อย หากข้าฆ่าท่าน ก็คงทําให้เจ้าสํานักอวิ๋นเยียนรู้ได้ เช่นนั้นถ้าหากข้าทําให้ท่านพิการล่ะ คงไม่ทำให้เจ้าสํานักของท่านรู้ได้ก
