สมุทรอยู่วันยังค่ำ” จิ่วเยี่ยตอบกลับไป“หรือว่าผู้ที่เจ้าต้องการตามหานั้นมีหม้อเทพนิรันดร์อยู่ อาถิงจึงสามารถสัมผัสได้”“อืม”“แหวนมังกรเทพวารีใช้ไม่ได้หรือ ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม ถ้าหากแหวนมังกรเทพวารีได้ผล จิ่วเยี่ยก็คงจะไม่ยอมปล่อยนางไปง่าย ๆ“มีเพียงศาลาเลือนรางเก้าชั้นเท่านั้นที่สามารถจับสัมผัสได้”หัวใจของมู่เฉียนซีประหนึ่งแข็งค้าง นางถามขึ้นว่า “ถ้าหากอาถิงตื่นขึ้นมาแล้ว เจ้าจะพาตัวเขาไปรึ ?”จิ่วเยี่ยส่ายหน้า กล่าวว่า “ไม่ ข้าไม่ได้ต้องอะไรที่อ่อนแอเช่นนั้นมา แต่ว่าซี เจ้าต้องช่วยข้า”มู่เฉียนซียิ้ม “ได้ การที่เจ้าจะขอให้ข้าช่วยนั้นช่างหาได้ยากนัก อาถิงสามารถช่วยเจ้าได้ เจ้าไม่ได้บีบบังคับเอาเขาไป แน่นอนว่าข้าต้องช่วยเจ้า”หลังจากสนทนาเรื่องสำคัญ ๆ กับจิ่วเยี่ยเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีมองไปยังบ่อน้ำเย็น สีหน้าของนางพลันเปลี่ยนไป นางกล่าวออกมาอย่างตระหนกตกใจ “อ๊า! ผลึกดอกบัวหัวใจศักดิ์สิทธิ์หายไปแล้ว”ไม่ง่ายเลยที่นางจะหาสมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีที่สามารถควบคุมพิษกู่ในร่างของท่านอาของนางได้ แต่มันกลับหายไปเสียแล้วนางจำได้ว่าก่อนที่นางจะสลบไปนั้นมีคนเข้ามา คนผู้นั้นไม่ใช่จิ่วเยี่ยอย่างแน่นอน มู่เฉียนซีมองไปที่จิ่วเยี่ยแล้วถามขึ้น “หลังจากที่ข้าหมดสติไป ผู้ใดอยู่ที่นี่รึ ?”“มีมดปลวกหลายตัว แต่ว่ามันได้หายไปหมดแล้ว บนตัวของพวกมันนั้นไม่มีสมุนไพรระดับปฐพี” จิ่วเยี่ยกล่าวพลางเหลือบมองไปท
