ด้ผลกับพิษนี้
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง “จิ่วเยี่ย รีบปล่อยข้าเร็วเข้า”
ความเย็นยะเยือกจากร่างกายของเขานั้นไม่อาจบรรเทาความอึดอัดของนางในตอนนี้ได้ มันยิ่งเร่งการกัดกร่อนและการลามของพิษให้มากขึ้น
จิ่วเยี่ยวางร่างของมู่เฉียนซีลงบนพื้น มู่เฉียนซีมองไปที่สระเย็นยะเยือกนั้น ถึงแม้ว่าพิษจะแทรกซึมเข้าไปทุกส่วนในร่างกายของนางแล้ว แต่การลงไปแช่ในสระนี้ก็ใช่ว่าจะได้ผล
ทว่านี่เป็นหนทางเดียว…
ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังย่างเท้าก้าวเข้าไปในสระ จิ่วเยี่ยกลับห้ามเอาไว้
“ไม่ได้!”
มู่เฉียนซีมองเขาด้วยแววตาตั้งคำถาม จิ่วเยี่ยจึงกล่าวขึ้น “หากลงไปแช่น้ำ มันมีแต่จะทำให้เจ้าเจ็บปวดมากขึ้น”
มู่เฉียนซี “แต่อย่างน้อยความเย็นจากน้ำก็สามารถยับยั้งฤทธิ์ของพิษเอาไว้ได้ ข้าน่าจะใจเย็นลงหากได้แช่ หรือเจ้ามีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ ?”
“ข้า…” ดวงตาของจิ่วเยี่ยมองมู่เฉียนซีด้วยความลึกซึ้งจริงจังอย่างมาก เขายื่นมืออันเรียวยาวนั้นออกมาและถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกด้วยท่วงท่าที่ดูงดงามพลางกล่าว “ข้าเป็นคู่หมั้นของเจ้า ร่างกายข้าเย็น หากเจ้าต้องการใช้ร่างกายเย็น ๆ นี้ เจ้าย่อมใช้ได้”
เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ของจิ่วเยี่ย ขาของมู่เฉียนซีก็อ่อนแรงแทบจะล้มลงไป นางคิดในใจว่านางถูกพิษถึงขั้นนี้แล้ว จิ่วเยี่ยยังจะเติมเชื้อเพลิงอีกรึ ?!
สายตาคู่นั้นยังคงเย็นชา แต่สองมืออันเรียวยาวไม่ได้หยุดลงเลย
เขาถอดเสื้อผ้าส่วนบนของตนเองออกจ
