ี่คิดว่าตนเองเก่งกาจ ในที่สุดก็ทนไม่ได้ที่ถูกสตรีผู้นี้เป็นฝ่ายควบคุม จากนั้นเขาเริ่มเป็นฝ่ายควบคุมนางบ้าง!
ทว่าในอึดใจต่อมา ความร้อนที่แผดเผาบนร่างของมู่เฉียนซีเริ่มจางหายไป และดวงตาดำสนิทที่ดูเลื่อนลอยก็เริ่มชัดขึ้นมาอีกครั้ง สองมือของนางจับใบหน้าของจิ่วเยี่ยไว้ นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ฮิ ๆ ๆ ในที่สุดข้ามู่เฉียนซีผู้เป็นถึงอัจฉริยะอันดับหนึ่ง ก็สามารถแก้พิษอสรพิษสามหัวนั่นได้แล้ว ข้าแก้ได้แล้ว… ข้าหายแล้วดูสิ”
นางค่อย ๆ เอามือออกจากใบหน้าของจิ่วเยี่ย “ยินดีด้วยเยี่ยอ๋อง ยินดีที่รักษาความบริสุทธิ์เอาไว้ได้”
นิ้วมือวางลง มู่เฉียนซีนอนซบลงบนไหล่ของจิ่วเยี่ยและหลับสนิทไป
เมื่อมองสตรีที่กำลังหลับใหล ดวงตาสีฟ้าของจิ่วเยี่ยคู่นั้นฉายประกายกล้า ก็อยากจะเอาชีวิตของมู่เฉียนซีมาเป็นของตน เขากอดนางไว้แน่นจนแทบจะทำให้ร่างของนางเข้าไปอยู่ในร่างของเขา พลังที่รุนแรงบนร่างของเขานั้นแผ่กระจายออกไปบริเวณรอบ ๆ จนสิ่งมีชีวิตรอบ ๆ ทั้งหมดนั้นต่างก็ตกใจกลัว
จิ่วเยี่ยในตอนนี้นั้นกำลังอยู่ในจุดที่อันตรายที่สุด รอยแดงทั่วทั้งร่างกายของเขา รอยที่เกิดจากการกระทำของนาง… ดูมีเสน่ห์อย่างที่สิ่งใดก็มิอาจเปรียบได้
ทว่าสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้ลงมือทำอะไรนางนอกจากหยิบเอาเสื้อคลุมยาวมาคลุมร่างนางเอาไว้ จากนั้น…
— ตูม! —
เดิมทีเขาเป็นผู้ที่ห้ามไม่ให้มู่เฉียนซีกระโดดลงไปในสระ แต่สุดท้ายกลับเป็นเขาเองที่กระโดดลงไปในสระน
