งลั่น ศิษย์ร่วมสำนักของฉื่อเอี้ยนตกใจอย่างมาก พวกเขารีบพรวดเข้ามาดู “ศิษย์พี่ฉื่อเป็นอะไรไป ?!”ทันทีที่พวกเขาวิ่งพรวดเข้ามา ก็ได้เห็นบุรุษผู้หนึ่งแผ่กลิ่นอายราวกับเป็นภูตผีปีศาจ การปรากฏตัวของเขานั้นราวกับทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในดินแดนลึกลับนี้สั่นสะเทือนร่างสีเขียวอันงดงามน่าหลงใหลปรากฏขึ้นข้าง ๆ จิ่วเยี่ย “กำลังจะหาเจออยู่แล้วเชียว เยี่ย เจ้ารีบหนีมาที่นี่เพราะเหตุใดกัน ? หรือว่า…”ดวงตาสีม่วงคู่นั้นเหลือบไปมองมู่เฉียนซี “อ้อ ที่แท้ก็เกิดเรื่องกับแม่สาวน้อยคนงาม มิน่าล่ะเจ้าถึงได้รีบมา”ศิษย์น้องร่วมสำนักของฉื่อเอี้ยนหันไปมองร่างของฉื่อเอี้ยนที่เวลานี้ค่อย ๆ กลายเป็นกระดูกและสลายหายไป พวกเขาขาอ่อนลงด้วยความตกตะลึงจื่อโยวโบกมือพลางกล่าว “เกิดอะไรขึ้น ?”พวกเขารีบกล่าวรายงานว่า “พวกข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อพวกข้ามาถึงแม่นางมู่ก็เป็นเช่นนี้ไปแล้ว นางน่าจะถูกอสรพิษสามหัว สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามทำร้าย”“เป็นเช่นนี้นี่เอง อืม เช่นนั้นพวกเจ้าก็ไร้ประโยชน์ที่จะอยู่ต่อ”ทันใดนั้นควันดำปกคลุมร่างของพวกเขา จากนั้นร่างของพวกเขาทั้งหมดก็ได้สลายหายไปในทันที ไม่เหลือร่องรอยไว้แต่อย่างใด จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีที่ร่างร้อนรุ่มราวเปลวไฟเอาไว้แน่น ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกนั้นเหลือบมองจื่อโยว“พิษงู เจ้าถนัด”.
เมื่อมองดูแล้วจะรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าร่างของชิงอิ่งนั้นไม่มีกลิ่นอายของพลังชีวิตอยู่เลย “ช
