่าผู้อาวุโสจะได้ผลึกดอกบัวหัวใจศักดิ์สิทธิ์ไป แต่เขายังคงไม่พอใจ หวังจะเอาของล้ำค่าเพิ่มอีก
ทันทีที่ผู้อาวุโสซึ่งเป็นอาจารย์จากไป ศิษย์ร่วมสำนักของฉื่อเอี้ยนก็รู้สึกเกรงอกเกรงใจ พวกเขากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ยินดีด้วยศิษย์พี่ฉื่อ ยินดีด้วย ขอให้ศิษย์พี่มีความสุขกับความงดงามของสาวงามเช่นแม่นางผู้นี้”
ฉื่อเอี้ยนยกยิ้มมุมปาก เขากล่าวขึ้น “พวกเจ้าไปเฝ้าบริเวณรอบ ๆ เอาไว้ อย่าให้ใครเข้ามารบกวนข้าได้”
“ขอรับ”
ฉื่อเอี้ยนก้าวเท้าเข้าไปหามู่เฉียนซี “ในตอนที่ข้ามอบความรักให้เจ้า เจ้ากลับเมินข้า ตอนนี้เจ้าก็อย่าหาว่าข้าไม่เป็นสุภาพบุรุษก็แล้วกัน”
ในขณะที่เขากำลังเอื้อมมือจะไปแตะมู่เฉียนซี ทันใดนั้นบริเวณรอบ ๆ ก็เกิดความผิดปกติขึ้นมา บรรยากาศอึมครึมเยือกเย็นแผ่ปกคลุม จากนั้นมีเงาร่างสีดำร่างหนึ่งปรากฏตัวพลันคว้าร่างของมู่เฉียนซีไปกอดไว้ในอ้อมแขน
ฉื่อเอี้ยนกล่าวขึ้นด้วยความโกรธทันที “ใครกัน ?”
ทันทีที่เขาหันไปมองร่างนั้น ก็เห็นสายตาที่เย็นยะเยือกคู่หนึ่งจ้องกลับมา
และเพียงชั่วพริบตาเดียว… เขารู้สึกเสมือนว่าเขาได้ไปเยือนแดนนรกก็มิปาน ร่างกายและจิตวิญญาณของเขาดูเหมือนว่าจะถูกทำลายลงในเวลาเพียงอึดใจเดียว
นี่เป็นพละกำลังของบุรุษที่แข็งแกร่งอย่างมิอาจหยั่งรู้ได้ แข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าอาจารย์ แข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าเจ้าสำนักของเขาไม่รู้กี่ร้อยเท่า เขาไม่อาจรู้ได้เลย
ฉื่อเอี้ยนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง คว
