ที่ของหม้อเทพนิรันดร์ที่อยู่กับทางพวกข้า เป็นไปไม่ได้ที่พวกข้าจะนำออกมาด้วย หากไม่ได้อยู่ในมือของหัวหน้าหุบเขา ก็คงจะอยู่ในมือของผู้อาวุโส”
เมื่อถูกบีบบังคับเช่นนี้ เขาย่อมไม่กล้าโกหก
มู่เฉียนซีกล่าว “นอกจากศิษย์พี่รองผู้นั้นของเจ้าแล้ว ยังมีคนอื่นของหุบเขาหมอเทวดาของพวกเจ้ามาที่ทวีปเซี่ยโจวนี้อีกรึ ?”
คนเหล่านี้แข็งแกร่งยิ่งกว่าอำนาจของสํานักอวิ๋นเยียน
ทว่าศิษย์พี่ใหญ่ได้ยินคำกล่าวของมู่เฉียนซี เขาก็ตกใจ “อะไรกัน ? ศิษย์น้องรองก็มาด้วย บัดซบ เขาปิดบังข้า”
“ดูเหมือนว่าเจ้ายังไม่ได้ตอบคําถามข้า” เสียงของมู่เฉียนซีเปลี่ยนเป็นเย็นชาแล้วในเวลานี้
“ศิษย์ของหุบเขาหมอเทวดาของพวกเรา เพื่อแย่งชิงความดีความชอบล้วนกระทําการส่วนตัว ย่อมไม่บอกอีกฝ่าย นอกจากกลุ่มของพวกเราแล้ว ข้าก็ยังไม่รู้ว่ามีใครรู้อีกบ้างว่าจวินโม่ซีอยู่ในทวีปเซี่ยโจว”
เห็นได้ชัดว่าจากปากของเขา ไม่สามารถถามข้อมูลที่เป็นประโยชน์ใด ๆได้
จวินโม่ซีเอ่ยขึ้น “มู่เฉียนซีสาวน้อย เจ้ายังมีอะไรจะถามอีกอีกหรือไม่ ? ถ้าไม่มี ข้าก็จะลงมือแล้ว เจ้าหมอนี่ตามล่าข้ามายาวนานนัก ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ข้าจะแก้แค้น”
“ลงมือเลย” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไม่ใส่ใจสิ่งใดอีกต่อไป
จวินโม่ซีไม่รอช้า โจมตีศิษย์พี่ใหญ่อย่างไม่เกรงใจ จากนั้นก็ทําลายซากศพอย่างรวดเร็ว
ท่ามกลางทะเลทรายอันกว้างใหญ่นี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่หุบเขาหมอเทวดาจะหาเบาะแสบางอย่างได้
มู่เ