ับพลัน มันพุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซี
เขานั้นรู้ดีว่าสาวงามผู้ที่ไม่ได้มีพลังแข็งแกร่งผู้นี้ เป็นผู้ที่สำคัญที่สุด!
“โล่วิญญาณวารี!” โล่วิญญาณวารีของมู่เฉียนซีทำได้เพียงหลบหลีกการโจมตีเล็กน้อยเท่านั้น จากนั้นชิงอิ่งก็เข้ามาผลักนางออกไปและรับกระบวนท่านี้ไว้อย่างจัง
— ตูม! —
สายฟ้านั้นได้ฟาดลงมากลางศีรษะของชิงอิ่ง สีหน้าของมู่เฉียนซีพลันเปลี่ยนไป นางร้องขึ้น “ชิงอิ่ง!”
ถึงแม้จะรู้ว่าชิงอิ่งนั้นเป็นหุ่นเชิดรบสำหรับต่อสู้ เขามีพลังในการป้องกันที่แข็งแกร่งมาก แต่ทว่าโดนสายฟ้าโจมตีเข้าอย่างจังเช่นนี้ นางเองก็กลัวว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับเขา
ไม่นานนักชิงอิ่งก็ได้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เขาหิ้วตัวของมู่เฉียนซีถอยไปอย่างรวดเร็วหลายสิบก้าว เข้าไปในส่วนลึกของส่วนกลางแห่งทะเลทรายเมฆามืด!
ใบหน้าศิษย์พี่ใหญ่แข็งทื่อไป “นั่นมันตัวประหลาดอะไรกัน ? ยิ่งใช้สายฟ้าผ่าเท่าไรก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น”
“ตามมันไป!”
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าพลังและความเร็วของชิงอิ่งพัฒนาขึ้นมาไม่น้อย พวกคนที่วิ่งตามมาด้านหลังโดนเขาทิ้งห่างไปไกลมาก นางรู้สึกได้ว่ากลิ่นอายที่ไล่ตามหลังพวกนางอย่างเจาะจงนั้นหายไปจนสิ้น
เมื่อมู่เฉียนซีหาจุดที่พื้นทรายราบเรียบได้แล้ว นางกล่าวขึ้น “พวกเราพักผ่อนกันสักหน่อยเถอะ”
“อืม”
มู่เฉียนซีมองชิงอิ่งก่อนจะกล่าวถามขึ้นว่า “ชิงอิ่ง เจ้าแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร ?”
“ไม่เป็นไร”
— แกร๊ก! —
— แกรก! —
ทันใดนั้นมู่เฉี
