่นนี้จนวันนี้แท้ที่จริงข้าควรกลับแล้ว ข้าสงสัยยิ่งนักว่าเหตุใดมู่ซีถึงได้ไม่ออกมาเสียที”เขารู้สึกหน่ายใจจริง ๆมู่เฉียนซี “ในเมื่อเจ้ามีธุระก็กลับไปเสียเถอะ ไม่แน่ว่าวันหลังเขาอาจจะไปสำนักใหญ่ของเจ้าที่แคว้นเฉียนเซี่ย ถึงตอนนั้นเจ้าก็สามารถเจอกับเขาได้แล้วไม่ใช่หรือ ?”ดวงตาของน่าหลานอวี้เป็นประกาย “จริงรึ ?” มู่เฉียนซีกล่าวให้คำมั่น “จริง หอหมอปีศาจไม่เพียงแค่จะขยายตัวทางตะวันตกของทวีปเซี่ยโจว อีกไม่นานจะขยายไปยังตอนกลางและฝั่งตะวันออกแล้ว”“เช่นนั้นเจ้ากับมู่ซีก็รีบ ๆ เข้าหน่อยล่ะ ข้าจะรอ”“ได้”น่าหลานอวี้กําลังจะจากไป มู่เฉียนซีจึงกล่าวขึ้น “นายน้อยน่าหลาน เจ้ามาที่นี่สักครั้งนั้นไม่ง่ายดายเลย เจ้าจะไม่เอาของฝากพิเศษกลับไปหน่อยหรือ ?”น่าหลานอวี้เบิกตากว้าง เขาอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะกล่าวถามขึ้น “ของฝากพิเศษอะไรกัน ?”“แน่นอนว่าเป็นยาของหอหมอปีศาจของเรา ซื้อจำนวนมากข้าก็จะให้ราคามิตรภาพ”น่าหลานอวี้กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “ข้าผู้นี้จะไปแล้ว เจ้ายังอดไม่ได้ที่จะหาเอากําไรจากข้าอีกรึ อืม… ข้าทำตามที่เจ้าต้องการ ข้าอุดหนุนเจ้าเสียหน่อยก็ได้”มู่เฉียนซีห่อยาขนาดใหญ่ให้แก่น่าหลานอวี้ “อันนี้สำหรับรักษาบาดแผล อันนี้สำหรับแก้พิษ อันนี้สำหรับใช้ฟื้นฟูพลังวิญญาณ ส่วนอันนี้เอาไว้กินเล่นอย่างไรก็ได้ เจ้าอย่าได้ตระหนี่ใช้มันล่ะ มันใช้กันไว้ก่อน เผื่อว่าเจ้าไปได้รับบาดเจ็บเจียนตายถึงขั้นถูกหามส่งมาหอหมอ
