้ารีบหนีไป วันนี้ข้าจะยอมสู้จนตัวตาย!” เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะปกป้องทั้งสองเอาไว้ เพียงแต่การที่เขาต้องการจะต่อสู้กับตระกูลมู่และยอดฝีมืออย่างสำนักเฟินเทียน เห็นทีว่าจะเป็นเป็นแค่เรื่องเพ้อฟันไปเท่านั้น
โอวหยางหว่านกัดฟันแน่นและลงมือตัดมือมู่หรูเหยียนด้วยตนเอง นางที่ตอนนี้อยู่ในอาการบาดเจ็บสาหัสยังไม่ได้รับการรักษาก็เรียกกู่พิษออกมาจากร่างของมู่หรูเหยียนเพื่อต่อสู้อีกครั้ง
“กรี๊ด!” เสียงกรีดร้องเสียดแทงใจดังออกมาจากปากของมู่หรูเหยียน
“ท่านอาจารย์! ไม่นะ! ข้าเจ็บ!” มู่หรูเหยียนขอร้องอ้อนวอน
ทว่าโอวหยางหว่านไม่สนใจ “หรูเหยียน วันนี้เจ้าได้กลายเป็นคนไร้ความสามารถแล้ว เจ้าอยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ แต่กู่ในตัวเจ้าเป็นไพ่เด็ดที่จะช่วยให้ข้ามีชีวิตรอดได้ มิเช่นนั้นแล้วข้าจะมีเจ้าเอาไว้ทำไมกัน ใช่ไหมเล่า ?”
แมลงกู่นับไม่ถ้วนแพร่กระจายไปทั่วภายในชั่วพริบตาเดียว ถึงแม้ว่ากู่เหล่านี้จะไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับราชาไป๋กู่ แต่มันก็สามารถรบกวนการต่อสู้ของทุกคนได้
มู่เฉียนซีตะโกนเตือนเสียงดังก้อง “ระวัง!”
ขณะเดียวกันนั้นขวดยานับไม่ถ้วนถูกโยนออกไปโดยมู่เฉียนซี “โล่มังกรวารี!”
— ตูม! ตูม! ตูม! —
— พั่บ! พั่บ! —
เมื่อขวดยาตกลงพื้น ยากัดกร่อนนั้นก็ได้กัดกร่อนกู่พิษจนตาย ทว่าตอนนี้นั้นยังมีกู่นับไม่ถ้วนที่เพิ่งจะกำลังออกมาจากร่างของมู่หรูเหยียน …สภาพมู่หรูเหยียนในเวลานี้ได้กลายเป็นร่างที่ก่อให้เก