กูลมู่แล้วอย่างไร ? หลังจากที่เจ้ากับมู่อวู่ซวงตาย ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของตระกูลมู่ก็ต้องตกเป็นของข้าผู้นี้ผู้เดียว”
ใบหน้าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนแปลง นางยิ้มเยาะเพราะรู้สึกสมเพชฮ่องเต้หน้าเงินผู้นี้อย่างแท้จริง
“ฮ่า ๆ ซวนหยวนจือเอ๋ยซวนหยวนจือ ท่านก็รู้แค่ว่าตัวท่านได้กินยาจักรพรรดิหวงหลัวตาน แต่ท่านต้องไม่รู้เป็นแน่ว่าใครคือผู้ที่หลอมยาจักรพรรดิหวงหลัวตานนั่นขึ้นมาได้”
สีหน้าซวนหยวนจือพลันเปลี่ยนไปทันที “หรือว่า… หรือว่าจะเป็นหมอปีศาจที่หลอมมันขึ้นมา ?”
เขารู้สึกมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเกิดขึ้นในใจ
มู่เฉียนซีกล่าวสบาย ๆ “ไม่ใช่หมอปีศาจหรอก แต่เป็นหัวหน้านักปรุงยาในหอหมอปีศาจต่างหาก ข้ารู้ดีถึงกระบวนการหลอมยาจักรพรรดิหวงหลัวตาน หลังจากจบกระบวนการหลอมส่วนผสมยาตามปกติ หมอปีศาจก็ได้ใส่อะไรบางอย่างเข้าไปในนั้น แล้วท่านรู้หรือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวท่านที่กินยาเข้าไป ?”
“หึ ๆ ซวนหยวนจือ เดิมทีข้าตั้งใจจะจัดการเรื่องเหล่านี้ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยลงมือจัดการกับท่าน แต่ใครเลยจะทราบว่าจะโดนฮองเฮากับมู่หรูเหยียนเล่นงานเสียก่อน ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม ข้าก็จะเดินตามหมากเดิมที่ได้วางเอาไว้”
ซวนหยวนจือโกรธจนใบหน้าเครียดคล้ำ เขาตะคอก “มู่เฉียนซี จะ… เจ้าลอบใช้ยาจักรพรรดิหวงหลัวตานแก้แค้นข้ารึ ? จะ… เจ้า…”
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงเย็นชา “ข้าทำไมรึ ? หากไม่ใช่เพื่อให้ท่านติดกับดักข้า ยาวิ
