กร่งออกมามากเพียงนั้น ทําให้เขาไม่สามารถระงับคําสาปได้และทำได้เพียงวิ่งเข้าไปในทะเลสาบ”
คนของสํานักอวิ๋นเยียนมิใช่ภัยคุกคามต่อจิ่วเยี่ย แต่เป็นอาถิงต่างหากที่ได้สร้างสถานการณ์อันตรายเช่นนี้ขึ้นมาต่อเขา
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงต่ำ “เขาต่อสู้กับผู้ทําพันธสัญญาของข้า ข้าก็ไม่รู้เช่นกันว่าเหตุใดพวกเขาทั้งสองถึงสู้กันมาจนถึงขั้นนี้”
จื่อโยวพึมพํา “ศาลานิรันดร์ ศาลาเรือนรางเก้าชั้น ไม่แปลกใจเลย… แต่ความแข็งแกร่งของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ที่เพิ่งฟื้นคืนขึ้นนั้นอ่อนแอมาก มันแปลกมากที่สามารถกลายร่างออกมาได้”
“เจ้าของศาลานิรันดร์ไม่ธรรมดาเลย!”
อาถิงบอกว่าเป็นเพราะพลังวิญญาณของนางเพิ่มขึ้นในชั่วพริบตา ณ ตอนนั้นอวิ๋นฮุ่ยแห่งสํานักอวิ๋นเยียนของสํานักอีชิง ทําให้จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวของนางปะทุความโกรธ หรือว่าจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ที่ทำให้อาถิงแปลงกายออกมาได้ ?
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้ารู้ดีอยู่แล้ว ดูเหมือนว่าจิ่วเยี่ยจะเชื่อใจเจ้ามาก”
จื่อโยวหัวเราะ “หึ ๆ แน่นอน แม่สาวน้อยคนงาม ข้าบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือว่าข้าเป็นคนของจิ่วเยี่ย”
เสียงสุดท้ายที่ลากยาว แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่ไม่มีสิ้นสุด บุรุษรูปงามจื่อโยวผู้นี้ชั่วร้ายอย่างมาก แต่มู่เฉียนซีเชื่อในสายตาของจิ่วเยี่ย
นอกจากนี้ เมื่อจื่อโยวกล่าวเกี่ยวกับศาลาเรือนรางเก้าชั้นของศาลานิรันดร์ ดวงตาที่มีเสน่ห์ของเขานั้นไม่มีร่องรอยของความโลภอยู่เลย
มู่เฉียนซี
