้ออกมา
ดวงตาของมู่เฉียนซีส่องประกายแสงสลัว หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็ยิ้ม กล่าวว่า “ในเมื่อองค์รัชทายาทของเราใจกว้างเช่นนี้ อืม… ข้าเคารพการตัดสินใจและไว้ชีวิตนางก็ได้ เห็นแก่ที่องค์รัชทายาทรักพระชายาของพระองค์มากถึงเพียงนั้น วันนี้ข้าจะไม่ฆ่ามู่หรูเหยียนแล้วก็ได้”
ด้านหลังมู่หรูเหยียนยังมีปลาตัวใหญ่อยู่ วันนี้นางมาที่นี่เพื่อทดสอบมู่หรูเหยียนเท่านั้น นางคิดไม่ถึงเลยว่าองค์รัชทายาทจะออกหน้าเพื่อสตรีงาม ตั้งตนเป็นโล่ป้องกันให้มู่หรูเหยียน
มู่เฉียนซีโบกมือ กล่าวว่า “มู่อี ทุกคนคงได้ยินคําพูดขององค์รัชทายาทแล้ว ลงมือ!”
“ขอรับ”
ไม่รอช้า มู่อีและพวกกล่าวตอบรับทันที
ขณะนี้ ทั่วทั้งตําหนักตะวันออกราวกับถูกยกเค้า สิ่งของมีค่าใด ๆ ล้วนถูกนำเอาไป เหลือเพียงตําหนักตะวันออกที่ดูว่างเปล่า หากไม่ใช่เพราะตําหนักตะวันออกรื้อถอนได้ยาก เกรงว่าพวกเขาคงจะรื้อถอนตําหนักตะวันออกไปแล้ว
เมื่อเห็นตำหนักองค์รัชทายาทว่างเปล่า ซวนหยวนหลี่ซางโกรธจนควันออกหู “มู่เฉียนซี! เจ้าช่างร้ายกาจจริง ๆ”
“เจ้ามันสตรีชั่ว รังแกผู้คนมากไปแล้ว”
“อื้อ…” เสียงมู่หรูเหยียนดังขึ้น
เวลานี้มู่หรูเหยียนฟื้นคืนสติ เมื่อนางทราบสถานการณ์ของตําหนักองค์รัชทายาท นางรีบลุกขึ้นยืนอย่างเด็ดเดี่ยวก่อนจะกล่าวว่า “ท่านพี่หลี่ซาง ข้าจะไปหาซีเอ๋อร์ให้นางเอาสิ่งของกลับมาคืน ชีวิตของหรูเหยียนนี้ไร้ค่า”
ซวนหยวนหลี่ซาง “เหยียนเอ๋อร์ อย่าว่
