วางตัวเป็นผู้ใหญ่ แต่…”
ซวนหยวนหลี่ซางรู้สึกอยากตายอย่างมากในเวลานี้ กว่าเขาจะหลบหลีกเหล่าองครักษ์เงาของตระกูลมู่ และลอบเข้ามาในห้องนางได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ผู้ใดจะไปคาดคิดว่าเปิดประตูเข้ามาแล้วจะเจอปีศาจร้ายจิ่วเยี่ยนั่งอยู่ข้างใน
ในเวลานั้นเลือดของเขาแทบจะแข็งตัว
แวบแรกเขากลัวมาก ยืนแข็งทื่อทว่าซวนหยวนจิ่วเยี่ยกลับนั่งอยู่เฉย ๆ ไม่ได้สนใจอะไรเขาแม้แต่น้อย หากแต่เขาก็ยังขาแข็งยืนอยู่ภายในห้องด้วยความหวาดกลัวและรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง ท้ายที่สุดเมื่อมู่เฉียนซีกลับมา ซวนหยวนจิ่วเยี่ยถึงลุกขึ้นถีบเขาออกมาเช่นนี้
มู่เฉียนซีหมดคำพูดกับสองคนอย่างฮ่องเต้และฮองเฮาแล้วจริง ๆ ฮ่องเต้ยอมขายโอรสของตัวเองเพื่อเงิน ช่างไร้ยางอาย! ส่วนฮองเฮาก็ไม่ทราบว่ามีจุดประสงค์อันใดจึงได้ส่งโอรสของตนเองมาให้นางเช่นนี้
สองกษัตริย์คู่นี้ สมกับเป็นคู่สร้างคู่สมดีแท้
มู่เฉียนซี “องค์รัชทายาทแน่ใจหรือไม่ว่าจะอยู่ต่อ ?”
ซวนหยวนหลี่ซางรับรู้ได้ถึงสายตาเย็นยะเยือกจากข้างหลังนั้น เขากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นคลอน “เอ่อ… ช่างมันเถอะ ข้า…”
หากซวนหยวนจิ่วเยี่ยอยู่ ต่อให้เขามีความกล้ามากเพียงใด เขาก็ไม่กล้าอยู่ต่อ ใครกล้าอยู่ต่อก็เป็นคนโง่เง่าแล้ว!
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าฝากขอบพระทัยฮองเฮา และฝากบอกว่าข้าเติบโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว ข้าไม่ชอบใช้บุรุษซ้ำกับหญิงคนอื่น ต่อไปห้ามทำเช่นนี้อีก ไม่เช่นนั้นข้าจะส่งไปอยู่อีกโลกโด
